Κοινοποιησεις
Μέσα από τις χαραμάδες του κόσμου
δραπετεύουμε
πολεμάμε τις κλειστές, πελώριες μέρες
βιώνοντας εξακτίνωση
η απόσταση μεγάλωσε το βάθος μας
το μικρό και το ασήμαντο μάς θρέφουν
ξεγελάμε τον χρόνο
διαπερνάμε τα στεγανά
πνέουμε
καίμε
ρέουμε
αθετούμε
δείχνει αδύνατο να απέχουμε
μαγνητιζόμαστε
από όποιο άκρο κι αν βρεθούμε
για να γεννάμε μουσική και φως
η ανατροπή του σύμπαντος σε μια συνύπαρξη
πηγή ζωής στα έγκατα μιας εποχής σε κώμα