Κοινοποιησεις

 

Ο Νέος σήμερα γεννήθηκε στα μέσα του ΄90
μεγάλωσε πάνω κάτω όπως ο διπλανός του στο σχολείο
και πλέον είναι μπροστά σου
να κάνει ένα νεκρό 8ωρο κάπου
να βγαίνει που και που μόνος του,
με τους φίλους του.
Όπου και να πάει όταν βλέπει κάτι που του αρέσει το προσπερνάει
αυτό του επιβάλει το τρωθέν ηθικό του.
Δεν έχει διάθεση να υπάρξει γιατί ήδη έχει
δει από μακριά πολλά
ζήσει από κοντά λίγα
πράττει συνεπώς τίποτα.

Προσδιορίζει τον εαυτό του ως λίγο για τα όνειρα του
έχει πειστεί για μια ήττα σε ένα παιχνίδι που δεν έπαιξε ποτέ.
Περιμένει το βράδυ το λεωφορείο για να πάει σπίτι του
πασχίζοντας με την ύπαρξη του
με την μοναξιά του
με τον ατέρμονο στόλο λεωφορείων
να περνάνε και κανένα να μην είναι το δικό του.
Σκέφτεται συχνά πως υπάρχει λύση στην αναίσθητη ζωή που έχει
έχοντας όμως μάθει να υπομένει το τίποτα
η παραμικρή κίνηση του φαίνεται βάσανο.
Δεν βρίσκει λόγο να παραφέρεται του μοιάζει ξένο και ανούσιο.
Τους ανθρώπου που είναι κοντά του τους νιώθει περαστικούς και
ο έρωτας απλά δεν υπάρχει.
Ζει από συνήθεια σε μια ασυναίσθητη πάλη για ύπαρξη.

 

 

(Photo by Cdiamantis)