Κοινοποιησεις
 
 
 
Είναι η έλξη της σήψης
μια μυστική συμφιλίωση με τον θάνατο;
Αδέλφια σκοτώνονται μέσα σε οχτώ ώρες
και στο τέλος δίνουν τα ρέστα που τους ζητήθηκαν
 
Θέλουμε να μιλήσουμε για έρωτα
μα οι λέξεις έφυγαν από ντροπή να μην εκτεθούν
Μια επανάληψη με αριθμό 7
Παραγωγή, εξέλιξη και θάνατος
και θάνατος
Α! Ήρθε Κυριακή;
 
Μικραίνει το οπτικό μας πεδίο
καταφέρνουμε να βλέπουμε τη μύτη μας.
Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε παρά πέρα,
μην το πεις παρά έξω.
Σίγουρα όχι μέσα.
Πρόσεχε αν κοιτάζεις παρά μέσα.
 
Πρόσεχε όταν μιλάς για έρωτα,
της ζωής δεν της αρέσει να μιλάς γι’ αυτήν.
 
Πότε θα σταματήσεις να ψάχνεις την ουρά σου, άνθρωπε;
 
Να σχηματίζεις κύκλους
να γίνεσαι γελοίος
να το βουλώνεις
να βολεύεσαι
να βαυκαλίζεσαι
να ‘σαι αδύναμος για κάθε πόνο
 
Κι αυτός ο κύκλος όλο να δυναμώνει
 
Σπάσε τον να πάει στο διάολο!
Είσαι ότι έδωσες
θα χάσεις ότι πάρεις…
Προηγούμενο άρθροΑντρέι Κοντρέσκου | Κόντρα στο νόημα
Επόμενο άρθροΝίκη Λ. Μ.Λειβαδά | Αναδημοσιεύω
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.