Κοινοποιησεις

Ορισμένοι άφησαν γένια,

άλλοι ξύρισαν τα γένια τους
κάποιοι χάνονται ενώ περπατούν
γιατί δεν μπορούν να κοιμηθούν,
και κάποιοι κοιμούνται υπερβολικά,
μερικοί επιστρέφουν σε θορυβώδη ατμόπλοια
που δεν τους πάνε στη χώρα που εγκατέλειψαν
‒ στη χαμένη χώρα‒
κι άλλοι επιστρέφουν κάθε μέρα
με τη φαντασία τους.
Τους αναγνωρίζει κανείς απ’ την προφορά
και τη θλίψη στο βλέμμα.
 
Βαφτίζουν όλα τα πράγματα
με τα ονόματα που θυμούνται
που έρχονται απ’ την άλλη πλευρά της θάλασσας
κομμάτια μιας άλλης γλώσσας
διαφορετικής απ’ αυτής που μιλιέται,
και στα σπίτια τους,
τα φυτά, τα έπιπλα,
τα σταχτοδοχεία και οι γάτοι
λέγονται αλλιώς.

Νοσταλγούν
τον ρυθμό των πόλεων
τον θολό ουρανό γεμάτο καυσαέρια
το κελάηδισμα των πουλιών
νοσταλγούν τις ώρες που περνούν
τη ζέστη και το κρύο
καμιά φορά λένε μια λέξη αντί για άλλη
και τρομάζουν
όταν ανακαλύπτουν πως ξέχασαν
το όνομα κάποιου δρόμου.
Είναι εξόριστοι σε όλες τις πόλεις
όλων των χωρών
κι αγαπούν τις εικόνες πλοίων.
 

(Μετάφραση: Νάνσυ Αγγελή)