Κοινοποιησεις
Έχω γίνει μηχανή εσωτερικής καύσης
καίω ιδέες παράγω συναισθήματα
και δεν ξέρω ακόμα αν η δημιουργία
λυτρώνει ή καταστρέφει
κι αν είναι το ζητούμενο αυτό
ναι,ναι ξέρω θα μου πεις η ποίηση λυτρώνει
αλλά σου λέω ότι είναι μια γλάστρα δωματίου
σαρκοφάγο φυτό
που τρέφεται με την ψυχή
(αφού το σώμα πρώτα ξεπετσιάσει)
και εγώ λαίμαργα της την παρέχω
όχι από επιλογή, απλά δεν γίνεται αλλιώς
επίμονα το ποτίζω
το βλέπω, να, να μεγαλώνει
κι όταν ανθίζει με λυτρώνει
κι όταν μαραίνει με ζουλά
να του δώσω τα οξέα της ψυχής μου
Ποίηση αδηφάγο φυτό σου καταθέτω την ψυχή μου
Κι όσο πλαταίνει το φύλλωμα σου ανασταίνεται η καρδιά μου
Κι όσο κονταίνει η ρίζα σου στενεύει η ύπαρξη μου.
Το λέω σε όλους αυτούς που πιστεύουν ότι η δημιουργία λυτρώνει
Το λέω και σε μένα
Σε κάθε τι βρίσκω κομμάτια της ψυχής μου
Η ψυχή μου, η ζωή μου έχει εκπορνευτεί σε καμβάδες, λέξεις γράμματα, κολάζ
και ιδέες
Κι αν μου ζητήσει κι άλλα κι άλλα θα της δώσω
Σαρκοφάγο τέρας, θηλυκέ μου δαίμονα ζήτα μου σήμερα ότι θες
ότι προλάβω θε να πάρω
ότι προλάβω θε να δώσω
φυτό σε ποτίζω απόψε με τα δάκρυα μου
και μεγαλώνεις κι άλλο και ανθίζεις
και σε ποτίζουν κι άλλοι
και σε πότισαν κι άλλοι
Βερλαίν, Πόε και Μπωντλαίρ και Ρεμπώ και Καρούζοι, Καρυωτάκηδες
κι άλλοι  που περάσανε και στάλες ρίχνανε
και φίλοι καλοί και Μίνες, Γιούλες, Ματίνες, Δήμητρες, Γιάννηδες, Γιώργηδες, Γιωργίες
και είπα να μην ξαναγράψω
κι είπα για λίγο να χαθώ
Ποίηση πάλι απόψε τι ζητάς?