Κοινοποιησεις

της Νίκης Σερέτη

Η περίοδος του Ρομαντισμού στην τέχνη άφησε τις γυναίκες στο περιθώριο όπου ήδη βρίσκονταν, παρέχοντάς τους ελλιπή μόρφωση και τη δυνατότητα να γίνουν μόνο γκουβερνάντες, οικιακές βοηθοί και, στις πιο ευτυχείς περιπτώσεις, δασκάλες.
Η γυναίκα-δημιουργός είναι ένα είδος σπάνιο, με τις εξαιρέσεις να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Η Κλάρα Σούμαν, υπήρξε ένα παιδί-θαύμα, που εξελίχθηκε σε αστέρι της «πιανιστικής τέχνης», μια λαμπρή εξαίρεση με τη τύχη να ζήσει τη φήμη της.
Ωστόσο, το πεπρωμένο της, όπως και το όνομά της, συνδέθηκε σαρωτικά με τον αδύναμο ως πιανίστα αλλά μεγαλοφυή ως συνθέτη, Ρόμπερτ Σούμαν.

“Μια νησίδα ποιότητας! Θα αναπνέω τον αέρα της παράστασης και αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος. Αν και έγραψα το κείμενο, δεν ήταν λίγες οι φορές που κατάφερα να παρακολουθήσω το έργο σαν ένας έκπληκτος θεατής και να μαγευτώ από την τολμηρή στην ωριμότητά της σκηνοθεσία και τις φωνές των ερμηνευτών που είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουν να μελοποιούν την καθημερινότητά μου νοερά. Επίσης, έμαθα να κολυμπώ καλύτερα στην ακρόαση της μουσικής.”

Μαρία Γιαγιάννου, συγγραφέας

“Η απόπειρα να παραστήσουμε σκηνικά το φαινόμενο Κλάρα Σούμαν ήταν μια παράτολμη βουτιά σε άγνωστα νερά. Είμαι ευγνώμων γιατί βουτήξαμε ταυτόχρονα, και μαζί με τις θύελλες και τις τρικυμίες, θαυμάσαμε παρέα και τα μαργαριτάρια του βυθού.”

Μιλτιάδης Φιορέντζης, σκηνοθέτης

“Από την εμπειρία της παράστασης κρατώ την αξιοθαύμαστη υπομονή της Κλάρα, την σπάνια αλχημεία ο λόγος να γίνεται μουσική,και την χαρά να παίζεις με όλη σου την καρδιά”.

Νικόλας Καραγκιαούρης, βαρύτονος


“Είναι υπέροχο πώς τα λόγια μπορούν να παντρευτούν με την μουσική και κάθε φορά να σου βγάζουν διαφορετικά συναισθήματα και εικόνες!”

Βικτωρία Κιαζίμη, πιανίστρια

“note from the rehearsal process:

…αν κοιτάξεις έναν κόμπο με αγαπητικό βλέμμα τότε αυτός λύνεται…δεν χρειάζεται να τραβήξεις σπαθί δεν χρειάζεται κάτι να κοπεί… απλώς να του επιτρέψεις με το βλέμμα σου να υπάρξει μέσα από την αυτονόητη ροή της φύσης του…”

Μαρία-Όλγα Αθηναίου, ηθοποιός


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κλάρα Σούμαν_Τα χαρισματικά πρόσωπα μιας υπερμαριονέτας_Μαρία Γιαγιάννου-Μιλτιάδης Φιορέντζης

Κ Λ Α Ρ Α  Σ Ο Υ Μ Α Ν

Τα χαρισματικά πρόσωπα μιας υπερμαριονέτας

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Μιλτιάδης Φιορέντζης

Παράσταση για μια πιανίστρια, έναν βαρύτονο και δύο ηθοποιούς

Γερμανία 19ος αιώνας

Η Κλάρα Βικ Σούμαν γνώρισε τον Ρόμπερτ Σούμαν το 1828, όταν η ίδια ήταν εννέα ετών. Ο δεκαοχτάχρονος τότε συνθέτης ήταν μαθητής του Φρίντριχ Βικ, του πατέρα της Κλάρα.

Λίγα χρόνια μετά, οι δύο νέοι ερωτεύονται και παρόλη τη σθεναρή αντίσταση του Βικ, παντρεύονται και αποκτούν οκτώ παιδιά.

Η Κλάρα Σούμαν θεωρούνταν στην Ευρώπη παιδί θαύμα, ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο πιάνο. Εξελίχθηκε όχι μόνο στη μεγαλύτερη πιανίστρια της Γερμανίας αλλά και ολόκληρης της εποχής της. Ωστόσο, μετά την πρώτη τρυφερή περίοδο του γάμου τους, ο Σούμαν συνθέτει ακατάπαυστα, αφήνοντας την Κλάρα στην απομόνωση και τη σιωπή.

 

Η Κλάρα επιθυμώντας να ξαναπαίξει μπροστά σε κοινό, αρχίζει πάλι τις περιοδείες της. Γνωρίζει τεράστια επιτυχία ερμηνεύοντας τα έργα του Σούμαν.

Η καταξίωση της Κλάρα προκαλεί τη ζήλεια του Σούμαν, του οποίου ο ψυχισμός αρχίζει να κλονίζεται. Παρουσιάζει ιλίγγους, τρόμο, ακουστικές παραισθήσεις, φοβίες, αϋπνίες. Παρόλο που αφιερώνεται στη σύνθεση και γράφει αριστουργήματα, η ψυχική του υγεία επιδεινώνεται διαρκώς με αποκορύφωμα τον Φεβρουάριο του 1854 όταν διατείνεται πως τα πνεύματα τού υπαγορεύουν τη μουσική και επιχειρεί να αυτοκτονήσει πέφτοντας στον παγωμένο Ρήνο. Μετά από αυτό το περιστατικό, μεταφέρεται στο ψυχιατρείο του Έντενιχ, λίγο έξω από τη Βόννη.

Η Κλάρα τον στηρίζει σε όλες του τις κρίσεις, ωστόσο οι επιστήμονες της εποχής, μη μπορώντας να παρακολουθήσουν την περιπλοκότητα της περίπτωσης Σούμαν, σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η περίοδος του Ρομαντισμού στην τέχνη άφησε τις γυναίκες στο περιθώριο όπου ήδη βρίσκονταν, παρέχοντάς τους ελλιπή μόρφωση και τη δυνατότητα να γίνουν μόνο γκουβερνάντες, οικιακές βοηθοί και, στις πιο ευτυχείς περιπτώσεις, δασκάλες. Η γυναίκα-δημιουργός είναι ένα είδος σπάνιο, με τις εξαιρέσεις να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η Κλάρα Σούμαν υπήρξε ένα παιδί-θαύμα που εξελίχθηκε σε αστέρι της πιανιστικής τέχνης˙ μια λαμπρή εξαίρεση με την τύχη να ζήσει τη φήμη της. Ωστόσο, το πεπρωμένο της, όπως και το όνομά της, συνδέθηκε σαρωτικά με τον αδύναμο ως πιανίστα αλλά μεγαλοφυή ως συνθέτη, Ρόμπερτ Σούμαν.

Πώς βιώνει μια εξαιρετική γυναίκα των μέσων του 19ου αιώνα την καθημερινότητά της με έναν ομότεχνο δημιουργό, ο οποίος την φθονεί ενώ παράλληλα τη λατρεύει; Μπορεί η μητρότητα να αφήσει περιθώριο στην καλλιτεχνική δημιουργία όταν μια γυναίκα μεγαλώνει οκτώ παιδιά; Με τι ψυχικό σθένος αντιμετωπίζει κανείς την κατάρρευση του συντρόφου του; Πώς ξεκουρδίζεται η μηχανή μιας ιδιοφυίας; Μπορεί μια μαριονέτα να ξεπεράσει τον δημιουργό της; Ποιος κινεί τα νήματα της ανθρώπινης δημιουργικότητας;

Αντλώντας έμπνευση από τα παραπάνω ερωτήματα, η παράσταση Κλάρα Σούμαν, τα χαρισματικά πρόσωπα μιας υπερμαριονέτας, επιχειρεί να δώσει υπόσταση στη φράση της Κλάρα: “Η μουσική δίνει ήχο σε αυτά που θα ήταν καλύτερα να μείνουν στην σιωπή”, όσο και να την υπερβεί. Αρωγοί αυτής της απόπειρας είναι από τη μια οι μελωδίες και τα τραγούδια του Σούμαν, όπως ερμηνεύονται ζωντανά από την πιανίστρια Βικτωρία Κιαζίμη και τον βαρύτονο Νικόλα Καραγκιαούρη, και από την άλλη τα σύγχρονα, πρωτότυπα κείμενα της Μαρίας Γιαγιάννου (το έργο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι) εμπνεόμενα από τους δύο παράλληλους βίους και τα ιστορικά γεγονότα που αποκαλύπτουν τη βάσανο, τις δυσκολίες, τα εμπόδια αλλά και την λύτρωση που γέννησε τόσο ανυπέρβλητες ρομαντικές συνθέσεις.

Μια μετα-ρομαντική παράσταση όπου μέσα από ένα κρεσέντο έρωτα, ζήλιας, απογοήτευσης και ελπίδας, αποκαλύπτεται η ανάγκη για σύνδεση ως μια από τις πιο προκλητικές, πολύπλοκες, δυναμικές και απελευθερωτικές εμπειρίες της ζωής.

~.~

Η ιστορία της Κλάρα Σούμαν ενέπνευσε δύο κινηματογραφικές ταινίες: το Song of love (1947) ,του Clarence Brown με την Katharine Hepburn στον ρόλο της Κλάρα και τον Paul Henreid σε αυτόν του Σούμαν, και το Geliebte Clara (2008) που σκηνοθέτησε η απόγονος του αδερφού του Johannes Brams, η Selma Sanders-Brahms με την Martina Gedeck και τον Pascal Greggοry να ζωντανεύουν την Κλάρα και τον Ρόμπερτ Σούμαν.

~.~

Ταυτότητα της παράστασης

Συγγραφέας : Μαρία Γιαγιάννου

Σύλληψη | Σκηνοθεσία | Δραματουργία : Μιλτιάδης Φιορέντζης

Συνεργάτης Δραματουργίας | Διαμόρφωση πρόβας: Μαρία Όλγα Αθηναίου

Σκηνογραφία | Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα

Γλυπτική: Περικλής Πραβήτας

Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα

Ηχητικός σχεδιασμός: Νίκος Παλαμάρης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αριάννα Χατζηγαλανού

Υπεύθυνος επικοινωνίας : Άρης Ασπρούλης

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Promo teaser: Χρυσάνθη Μπαδέκα

Ερμηνεύουν:

Πιανίστρια: Βικτωρία Κιαζίμη

Βαρύτονος: Νικόλας Καραγκιαούρης

Ηθοποιοί : Μαρία Όλγα Αθηναίου

Μιλτιάδης Φιορέντζης

~.~

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων

Λευτέρης Βογιατζής

Κεφαλληνίας & Κυκλάδων 11, Κυψέλη

Πληροφορίες – Κρατήσεις : 210 8217877

www.ticketservices.gr

Τρεις τελευταίες παραστάσεις:

Δευτέρα 19 Μαρτίου 2018 | 21:00

Τρίτη 20 Μαρτίου 2018 | 21:00

Τρίτη 27 Μαρτίου 2018 | 21:00

Τιμές εισιτηρίων :

14€ (Κανονικό) , 10€ (Φοιτητικό, Ανέργων, ΑμεΑ, Άνω των 65),

8€ (Ατέλειες, διαθέσιμες μόνο στο ταμείο του θεάτρου)

Διάρκεια : 85 λεπτά χωρίς διάλειμμα