Κοινοποιησεις
Στα τατουατζίδικα
οι ιθαγενείς τριγυρνάνε
φορώντας σώβρακο Calvin Klein
Απαθανατίζονται και προσκυνούν
το νέο είδωλο
Όσο εσύ εξαγοράζεσαι κι εξαγοράζεις
οι μήτρες παίρνουν φωτιά
Γεννώντας, αποβάλλοντας, σκίζοντας
τον ουρανό, τη θάλασσα, τεμαχίζοντας τη γη
Σχολές εγκλήματος φυτρώνουν
σε καμουφλαρισμένες γκαρσονιέρες, σε φυλακές, σε κάθε πέρασμα και σύνορο
Θυμάσαι πάντα την επόμενη μέρα
Ψαροκόκαλο για τους πεθαμένους,
για τη βροχή, για το χώμα
Ξέρεις, όλα κινούνται
Μισογεμάτο ή μισοάδειο,
δεν έχει σημασία,
το μπουκάλι κάνει ξανά τη δουλειά του
Σ’ ακούω να ψάχνεσαι και
γυρωφέρνεις
Για ψυχεδέλεια μιλάς…
Τι να σου πω;
Για ποια ναρκωτικά;
Οι κλινικές, τούτες οι σύγχρονες,
χορηγούνε φόβο και θάνατο
και πόνο
Μεταμοσχεύουν κλεμμένες ζωές
Με λίγη μορφίνη στην πόρτα μας
τελικά όλοι βολευόμαστε
Παρόλα αυτά στα δυο μέτρα
δεν βλέπουμε τίποτε
Παίρνουμε πτήσεις
για μια Ελλάδα που δεν υπάρχει,
πες το πατρίδα ή άνθρωπο,
ο αέρας θα ‘ναι πάντα  πηχτός
σαν μέλι *
Η κόρη μου μού εξηγεί την εφηβεία,
δεν είχα ιδέα
Καταμεσής του δρόμου μου
ένα φυτό ολοπράσινο μού μπηξε
τα νύχια του,
μα ό,τι και να ‘θελε να μου πει
το ήξερα ήδη
Μια πεταλούδα τις προάλλες, νύχτα,
κάθισε στον ώμο μου
Τα ίδια
* Evening over rooftops – Edgar Broughton Band

.
(Cover: Jean-Michel Basquiat, Melting Point of Ice, 1984)