Κοινοποιησεις

Τόσα καράβια πάνω στο χαρτί
ολόκληρες νηοπομπές από λέξεις
πλέουν αθόρυβα δεμένες με σκοινιά
στόλοι περήφανοι σε πλήρη ιστιοφορία
φυσάει λεβάντες και φουσκώνει τα πανιά τους
από κάτω περνούνε σαρκοβόρα ψάρια
αιωρούνται ναυάγια, δηλητηριώδη φυτά
περπατούν άγνωστα πτώματα.

Πότε πότε ξεσπούν αιφνίδιες μπόρες
οι λέξεις πνίγονται ,σκορπίζουν τα νοήματα
σπάζουν τα καραβόσκοινα, ακούγονται λυγμοί
ξύλα και δάκρυα αναδύονται στην επιφάνεια
το ποιήμα γέρνει σαν καράβι και βυθίζεται

Κάποιος σκίζει τότε θυμωμένος το χαρτί
μένει στα δάχτυλά του ένα μαύρο αλάτι
Ναυαγοί του χτυπούν την πόρτα τα μεσάνυχτα.