Κοινοποιησεις

Εσύ ο ίδιος θα εμποδίσεις τη λήθη, η γενναιότητα σου
θα είναι δίδυμη αδελφή της δειλίας σου, το μίσος σου
θα έχει γεννηθεί από τον ερωτά σου, όλη η ζωή σου
θα έχει περικλείσει και προδιαγράψει το θάνατο σου: γιατί
δεν θα έχεις υπάρξει ούτε καλός ούτε κακός, ούτε γενναιόδωρος
ούτε εγωιστής, ούτε πιστός ούτε προδότης. Θ’ αφήσεις τους άλλους
να συμφωνούν για τα προτερήματα και τα ελαττώματα σου,
άλλα εσύ ο ίδιος πώς θα μπορούσες ν’ αρνηθείς πως κάθε
σου ναι θα γίνει όχι, πως κάθε σου όχι θα γίνει ναι; Κανείς δεν
θα το καταλάβει, έκτος από σένα, ίσως. Ότι η ύπαρξη σου θα
είναι φτιαγμένη απ’ όλα τα νήματα του τελάρου, όπως οι ζωές
όλων των ανθρώπων. Ότι δεν θα σου περισσέψει, ούτε και θα
σου λείψει, έστω και μία ευκαιρία για να κάνεις τη ζωή σου
αυτό που ήθελες. Κι αν θα είσαι ένα πράγμα, κι όχι κάποιο άλλο,
θα είναι επειδή, παρ’ όλ’ αυτά, θα πρέπει να επιλέξεις.
Οι επιλογές σου δεν θα αρνηθούν τις υπόλοιπες δυνατότητες της
ζωής σου, όλ’ αυτά που θ’ αφήνεις πίσω σου κάθε φορά πού θα
διαλέγεις : μόνο θα τις αποδυναμώνουν, θα τις αποδυναμώνουν
σε τέτοιο βαθμό ώστε σήμερα η επιλογή σου και η μοίρα σου να
είναι ένα και το αυτό : το νόμισμα δεν θα έχει πια δύο όψεις : η
επιθυμία σου θα ταυτιστεί με τη μοίρα σου. Θα πεθάνεις; Δεν θα
είναι ή πρώτη φορά. Θα έχεις ζήσει τόση νεκρή ζωή, τόσες στιγμές
που η ζωή θα εξαντλείται σε απλές χειρονομίες.

.
(Από το βιβλίο: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΙΟ ΚΡΟΥΣ |Μετάφραση: ΕΦΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ | Εκδόσεις: ΑΓΡΑ)