Κοινοποιησεις

Νύχτωσε.
Τα φώτα ξεθώριασαν.
Το ίδιο και οι αναμνήσεις της πρότερης ανέμελης
ζωής μας.
Για θυμήσου.
Κάποτε κρατούσες ένα ποτό στο χέρι και έδινες
φιλιά δίπλα στο κύμα.
Σε μεθούσε η μουσική και ο χορός τόσο, που
χλεύαζες το φεγγάρι.
Κάποτε γελούσες δυνατά μέσα στη μούρη μου,
έτσι για να μυρίζω το αλκοόλ στην ανάσα σου, και
να ρουφώ λίγη από τη χαρά σου.
Για θυμήσου.
Κάποτε πηδιόμασταν σαν τα σκυλιά,
τώρα γλύφουμε ό, τι απέμεινε από τα κόκκαλα
του έρωτα.
Πεθάναμε μωρό μου, πεθάναμε ζωντανοί.
Τα φώτα έσβησαν.
Η χαρά πνίγηκε στον φόβο, σε κραυγές αγωνίας.
Τώρα επιβιώνουμε για να ζήσουμε την
επόμενη μέρα.
Σκάβουμε να βρούμε μια παράλυτη ελπίδα.
.
(Cover/ Artwork : Katrien de Blawer)