Κοινοποιησεις

Το λεπτό λευκό σου σώμα
Αιχμαλώτισε τις αισθήσεις μου.
Σ’ ονειρεύομαι,
Θερμαίνεται στη βαθιά νύχτα
Το κρύο, καμπύλο μάρμαρο
Του φωτεινού σου στήθους.
Πόσες φορές μες στο βαθύ σκοτάδι,
Καίγοντας από πυρετό,
Με μάτια βιολετιά σαν πασχαλιές,
Έρχομαι να κρυφοκοιτάξω
Χειρονομίες που ονειρεύτηκα!
Ένα σπασμό αφουγκράζομαι
Να εξομολογείται όλες τις φαντασιώσεις μου.
Ω, Αφροδίτη αισθησιακή!
Θανάσιμη αμαρτία
Των σκέψεών μου!
Ανάμεσα στις στητές σου ρώγες
Κρατάς, τυραννικά,
Το μοναδικό λόγο της σύλληψής μου!
.
πό την: Ανθολογία της Πορτογαλικής ποίησης | Μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης |
Εκδόσεις: Ροές, 2008)