Κοινοποιησεις
 
Αποφεύγουμε να λέμε στα παιδιά τι έγινε πριν γεννηθούν.
Αρχικά είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν, ύστερα είναι πολύ
μεγάλα για ν’ ακούσουν, μετά δεν έχουν καιρό για τέτοια,
ώσπου στο τέλος είναι πια πολύ αργά Αυτά έχουν οι οικογένειες.
Ζεις με ανθρώπους που νομίζεις ότι τους γνωρίζεις, όμως
είστε τελείως άγνωστοι. Ζητάμε θαύματα απ’ τους δεσμούς αίματος:
μια αρμονική συνύπαρξη που είναι εντελώς ανέφικτη· απόλυτη
εμπιστοσύνη· σχέσεις που μένουν αναλλοίωτες στον χρόνο.
Παραμυθιαζόμαστε με τα ψέμα της συγγένειας.
.

(Από το βιβλίο: Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων | Μετάφραση: Φωτεινή Βλαχοπούλου |
Εκδόσεις: Πόλις | 2011)