Κοινοποιησεις

Βαδίζοντας στη διαδήλωση – είναι όμορφη η μέρα
Για τους ανθρώπους που μας ακούν να απαιτούμε:
Ψωμί και τριαντάφυλλα! Ψωμί και τριαντάφυλλα!
Τα σκοτεινά μαγεριά, οι γκρίζες αποθήκες των κλωστοϋφαντουργείων,
Λούζονται με τη λάμψη ενός αναπάντεχα ανατέλλοντος ήλιου.
Βαδίζοντας στη διαδήλωση, παλεύουμε και για τους άντρες εργάτες,
Γιατί τους γέννησαν γυναίκες,
και μεις γινόμαστε τώρα οι μάνες τους.

Ποτέ πια οι ζωές μας ένας μόχθος,
από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο,
Οι καρδιές μαραίνονται το ίδιο όπως και το κορμί,
ανάγκη το ψωμί, ανάγκη τα τριαντάφυλλα,
Βαδίζοντας στη διαδήλωση, τα συνθήματα μας,
Αιώνια κραυγή αγωνίας αναρίθμητων νεκρών γυναικών για ψωμί,
Γιατί δούλες αυτές λίγη ομορφιά κι αγάπη γνώρισαν.
Ναι, παλεύουμε για το ψωμί, μα παλεύουμε και για τριαντάφυλλα.

Βαδίζοντας στη διαδήλωση, φέρνουμε τις υπέροχες ημέρες,
Ο ξεσηκωμός μας, ξεσηκωμός του Ανθρώπου.
Ποτέ πια σκλάβοι και αφέντες,
ποτέ πια οι πολλοί να ταΐζουν τον ένα,
Όλοι να απολαμβάνουμε τα αγαθά της ζωής:
Ψωμί και τριαντάφυλλα, ψωμί και τριαντάφυλλα.
Ποτέ πια οι ζωές μας ένας μόχθος,
από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο,
Οι καρδιές μαραίνονται το ίδιο όπως και το κορμί,
ψωμί και τριαντάφυλλα, ψωμί και τριαντάφυλλα.

James Oppenheim

Helen Keller an early activist in the 1912 Bread and Roses Strike

(Το 1912 ο James Oppenheim – Αμερικανός ποιητής,
επηρεασμένος από τη μεγάλη «απεργία των ρούχων»
που κήρυξαν οι γυναίκες εργάτριες στη βιομηχανία κατασκευής
έτοιμων ενδυμάτων στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ και είχε ως βασικό
αίτημα την αύξηση του μεροκάματου (ψωμί) και τη βελτίωση των
συνθηκών της δουλειάς τους (τριαντάφυλλα) έγραψε το ποίημα
«Bread and Roses» όπου δημοσιεύτηκε σε ένα αμερικανικό περιοδικό και
ήταν αφιερωμένο στις «γυναίκες της Δύσης».)