Το Θέατρο Πέτρας κατάμεστο είχε περίπου 8 χιλιάδες κόσμο.
Με τις πρώτες ανάσες του DeLaRocha ο κόσμος που βρισκόταν έξω εισβάλει από τα συρματοπλέγματα και το live αρχίζει!
Μέσα επικρατεί τρέλα κι έξω από το χώρο μπάτσοι, χημικά και ξύλο.
Οι κιθάρες του Tom Morello, ηχούσαν σαν οργή κι ο DeLaRocha
ακουγόταν μέχρι έξω να λέει ότι:

«η οργή των εξεγερμένων πρέπει να εκφράζεται ενάντια στην εξουσία»

Όταν εκείνο το Δεκέμβρη βγήκε η είδηση από τη DIDI MUSIC ότι τον Ιούνιο έρχονται για συναυλία οι Rage Against the Machine, δακρύσαμε και μετά αρχίσαμε τα μεταξύ μας τηλέφωνα – αμέσως.
«Τέσσερα «ένοχα μέλη» (guilty parties), όπως αυτοπροσδιορίζονταν στους δίσκους τους, οι Zack de la Rocha (φωνητικά), Tom Morello (κιθάρες), Tim Cοmmerford ή Y.tim.K (μπάσο) και Brad Wilk (τύμπανα), έφτιαξαν τον απόλυτο rock δυναμίτη της δεκαετίας του 90 και ταυτόχρονα ένα από τα συγκροτήματα αναφοράς της πολιτικοποιημένης μουσικής όλων των εποχών.»
Τα εισιτήρια δεν ήταν πρόβλημα – να μετράς ανάποδα τις μέρες, αυτό ήταν το πρόβλημα.

CjQAnDqVEAIzK7Q.jpg
Ώσπου που επιτέλους έρχεται η Μ.Τετάρτη. 14 Ιουνίου έχουμε ξεκινήσει να πίνουμε από το Δεκέμβρη περιμένοντας – δε μπορούσε να μας το χαλάσει Τί-πο-τα.
Και νωρίς το απόγευμα κυλήσαμε με βανάκι για την Πετρούπολη.
Απ’ έξω απ’ το Θέατρο Πέτρας βρεθήκαμε με παλιούς φίλους κι όλα ήταν παραπάνω από καλά.
Στις 9.30μμ το Bombtrack ακούγεται και ξαφνικά ο χώρος παίρνει φωτιά!
Οι De la Rocha και Morello τα σπάνε όπως δεν είχαμε ξαναδεί να γίνεται μ΄αυτό τον τρόπο στη σκηνή και όλοι όσοι βρέθηκαν ξεσπούν σε ένα περήφανο χορό μαζί με τους απ’ έξω που εισέβαλαν χωρίς εισιτήριο και το πάρτυ ξεκινάει!
Σ’ αυτό το live των RATM όσοι είχαν βρεθεί ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να λένε ότι είναι το καλύτερο live που έχουν δει ποτέ τους.
Συμπεριλαμβανόμενου κι εμένα.

Προηγούμενο άρθροΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ | Blaise Cendrars
Επόμενο άρθροΓκουέρνικα
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.