Κοινοποιησεις

Από τους ήχους που μισώ ολάκερα να φτάνει στ’ αυτιά,
εκείνος της επιστροφής στους κανονικούς ρυθμούς ύστερα από την
υπερχείλιση τ’ Αυγουστιάτικου μισού προς την έναρξη του Σεπτέμβρη.
Εκτός κι αν φροντίσεις μηχανορραφικά να φράξεις τους ωστικούς σου πόρους
γυρισμού στον κλεινόν άστυ.
Περνάω ξυστά από την λύση των κοχυλιών και φτάνω ευθεία
στην ηδονοβλεπτική λήθη που σου προσφέρουν τα σουβενίρ όταν θ’ ανοίξεις
την πόρτα για νερό το βράδυ.

Τα μαγνητάκια ψυγείοσυντηρούν ολόφρεσκες τις ιστορίες από τα νησιά,
μες την οξύμωρη φθονία των μαναβικών, όλον τον χρόνο.
Το αντίπαλον δέος του χαλασμένου ροδάκινου ψυχορραγεί στο τελευταίο ράφι.

Πριν συναντήσεις το δικό σου νησί, ίσως σνομπάρεις όπως εγώ
κι εσύ, την βαρετή εθιμοτυπική αγορά σουβενίρ για να διαφημίσεις
το μέρος που δεν ψηνόσουν αυγουστιάτικα να μείνεις.
Πόσο βαριόσουν τις στάσεις σε φολκλόρ μαγαζιά, πάνω από τις
ορδές εξαλλοφροσύνης τουριστών, σαν το δεκάχρονο το οποίο ψοφάει για
την τάπα τ’ αγαπημένου του ποδοσφαιριστή, ν’ αποκτήσεις το δικό σου ενθύμιο – μαγνητάκι. Μέχρι να γίνεις εσύ ένας Ωνάσης στη θέση του
Ωνάση και ν’ αγοράσεις με τα μάτια τον δικό σου Σκορπιό.
Εκείνον που δε θα ντρέπεσαι να τον τυλίξεις σε προστατευτικό
χαρτί για να τον φέρεις πίσω ακέραιο στο σπίτι.

Δυόμιση, τρία, πέντε ευρώ.. Στις αναγραφόμενες τιμές, ποτέ δε βρίσκεις
την πραγματική αξία των εμπειριών που γιόμισες απ’ τα νησιά
εκείνο το καλοκαίρι.
Τα μικρά μαγνητάκια στο ψυγείο, μια μεγάλη κουκίδα ενθύμησής σου
των καλοκαιρινών σου περατζάδων. Δεν πάει να φυσάει έξω,
να βρέχει κα να χιονίζει. Έχουν προοριστεί να συγκρατούν τα
ψώνια του σούπερ μάρκετ, επαγγελματικά ραντεβού, ερωτικά χαϊδολογήματα σε χαρτί,
κι εσένα σε διάθεση καλοκαιρινή να μη λυγίζεις μπρος στα
φθινοπωρινά βάρη. Δεν είναι η επιδειχτική αυτοπροβολή των ημερών που
καλοπέρασες σ’ ένα νησί για να ‘χεις να καυχιέσαι στην παρέα
σε κάποιο μπαράκι. Είναι η απόδειξη των συμβεβηκότων σε κάποιο σοκάκι.
Όπως τα γράμματα στο λευκό χαρτί, τα μαγνητάκια στο λευκό
πλαστικό κάποιου Samsung.

Tώρα θα με ρωτήσεις για το προφανές, πρόβλημα, μικρού μεγέθους
κι αποθηκευτικού χώρου. Κι όμως, σε μια τόση δα μπουκιά
χωρούν χωματόδρομοι, μηχανάκια, αγκαλιές, βουτιές, στενοσόκκακα, φιλιά, καλημερίζουσες γιαγιάδες, παππούδες που σου δείχνανε πώς θα σκαρφαλώνεις για
να κόψεις τα σύκα χωρίς να τραυματιστείς, σκηνές, ηλιοκαψίματα, ταβέρνες,
κι άλλα φιλιά.

Έτσι όπως στουμπώνεις την σκηνή για να χωρέσει στην θήκη,
τα ρούχα, τις κονσέρβες, τα εφόδια στο κατασκηνωτικό μπάκπαπ, έτσι
όπως τα γόνατα σου βεβιασμένα πασχιστικά παλεύουν για να χωρέσει
το πουλόβερ, με την επείγουσα διαδικασία της σμίκρυνσης στιγμών σ’ ένα
κουτί με λίγο στριμωξίδι, ε, έτσι χωρέσανε οι αναμνήσεις απ΄το νησί
σ’ έναν τόσο δα μαγνήτη.

Ξέρουμε, δα, οι Αθηναίοι από στριμωξίδι στο μετρό κάθε πρωί.
Κι αργά, Σάββατο βράδυ.

 

Προηγούμενο άρθροΑργά
Επόμενο άρθροΚβαντική κρυπτογραφία
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΗ
σαρκοφάγα ενεργητικοπαθητική προδιάθεση για αρπαχτές με λέξεις. χωρίς αγκαλιά. ανιάτως πάσχουσα από χρόνιο σεξισμό για την πάρτι τους. εντοσθιώνω ψαχουλευτικά ανθρωπάρια, παπάρια, στιγμές, στυγνές, ψαχουδουλεύοντας χωρίς τακτ οισοφάγους και στομάχια. μεγάλωσα σε χωριό. πιστεύω στο μάτην