Κοινοποιησεις

Ιλουστρασιόν μαγαζάκια
παραταγμένα σε πιάτσες αφερέγγυες.
Θιασώτες του ονείρου
έτοιμοι να υποδεχτούν νεοσύστατα καραβάνια,
αποπροσανατολισμένα και στεγνά,
παραδομένα άνευ όρων στις βλέψεις τους.
Κράχτες της μιζέριας,
τζαμπατζήδες του αύριο, και του χθες,
καθοδηγούμενοι από αυτούς
που πάντα λάτρευαν να μισούν∙
και τις ιδέες τους,
που συνεχίζουν να ανεμίζουν
σαν κουρελιασμένα σημαιάκια
στην τέντα ενός τσίρκου,
που δεν κατάφερε ποτέ την πρώτη του παράσταση.
Ελλείψει μπουρδέλων
έχουν καταφέρει να πηδιούνται μεταξύ τους
αφήνοντας πίσω το χαμόγελο και τα χάδια
της γλυκιάς πόρνης,
που κάποτε πίστεψε πως θα τους χάριζε την ευτυχία,
και αυτό ήταν αρκετό για να ερωτευθούν.
Τα γαμήσια τώρα είναι βίαια
και πληρώνονται με δόσεις.
Τα καραβάνια ξεδίψασαν και ξεμάκρυναν.
Και έμεινε πίσω η Μαντάμ
αερίζοντας τα πάχη της,
περιμένοντας τους επόμενους.