Αρχική ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ Ιφιγένεια Ντούμη | Εσύ χαϊδεύεις εμένα κι εγώ χαϊδεύω ένα αμύγδαλο

Ιφιγένεια Ντούμη | Εσύ χαϊδεύεις εμένα κι εγώ χαϊδεύω ένα αμύγδαλο

Ιφιγένεια Ντούμη

Κοινοποιησεις

Εί­πα: «με κα­τοί­κη­σες πο­λύ», αλ­λά―
αυ­τό το σπί­τι δεν έχει πια κλει­διά ού­τε πόρ­τες·
μό­νο κουρ­τί­νες που ανε­μί­ζουν ρο­μα­ντι­κά.

Εσύ θρο­νιά­στη­κες στην πο­λυ­θρό­να μου,
άνα­ψες τσι­γά­ρο κι άρ­χι­σες να χαϊ­δεύ­εις την τα­πε­τσα­ρία.
Το μά­τι του δα­χτυ­λι­διού σου με νάρ­κω­νε,
ακο­λου­θώ­ντας ανή­μπο­ρο τα δά­χτυ­λα
(ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ήξε­ρα ότι ήθε­λε
να μεί­νει στά­σι­μο και να με κοι­τά­ει).

[Άκου τώ­ρα κά­τι σο­βα­ρό:
αυ­τός ο δρό­μος που χα­ρά­ζεις με το νύ­χι
οδη­γεί σ’ ένα ση­μείο χω­ρίς επι­στρο­φή.
Εγώ έχω ήδη φτά­σει.]

Secured By miniOrange