Κοινοποιησεις

Khalil
αδερφέ μου…

Δεν έμαθα
άλλο τρόπο
κι ας ζω
τόσα χρόνια μετά.

Λίγες λέξεις
στη σειρά
κι ένα ουρλιαχτό
που τινάζει
την στέρνα
με το αίμα
στη γειτονιά…

Άκουσες Khalil
αδερφέ μου
γιατί η θλίψη
με προσπερνά ;

Οι προφήτες
κοιμούνται
δικαιωμένοι
ναρκωμένοι
αμέριμνοι
και κωφοί.

Οι φονιάδες
κοινωνούν
το νερό
της σοφίας
και δεν τρέμουν
τίποτα πια.

Θα βρουν
όπως πάντα
την ευκαιρία.

Θα ρίξουν
λυσσαλέα
στις βάρκες
ξανά
τα παιδιά.

Και πως να τα μαζέψω
αδερφέ μου;

Και με τα ποιήματα
τι στο διάβολο
να τους πω;