Κοινοποιησεις
Απεχθάνομαι σαν όλους τους ατρόμητους
δασκάλους μου τις αφηρημένες έννοιες.
Είμαστε οι άνθρωποι κυνικής καταγωγής.
Με αγνοούμενο το ένα μάτι και ματωμένη φωνή.
Δεν γράφουμε για τέρψη.
Δεν ζητάμε εύνοια.
Δεν θέλουμε εξουσία.
Τα λόγια δεν μας λένε τίποτα πια.
Δεχόμαστε την τραγωδία της ζωής χωρίς
αναισθητικά.
Μαζευόμαστε συχνά στον ύπνο μας και
κατουράμε τα κόκαλα που ρίξατε γύρω απ’ το
κρεβάτι.
Πως να εξουσιάσεις τ’ αδέσποτα που
γυροφέρνουν προτάσσοντας τα νύχια τους στη
πόλη…
Πως να κοιμηθείς σαν αλυχτάμε με του λόγου τα
δόντια τα σουβλερά;

.
(Cover: Jean-Michel Basquiat)