Η πρεμιέρα της «Ενάτης» δόθηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824

Κοινοποιησεις
του Χρήστου Διαμάντη
Η πρεμιέρα της «Ενάτης», δόθηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824 στο «Κερντνερτορτεάτερ» της Βιέννης.
Ίσως το αρτιότερο ανθρώπινο δημιούργημα της μουσικής.
Αναμφίβολα το σπουδαιότερο έργο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
Η χαρά μελoποιημένη σε ύμνο.
Από έναν Γερμανό που αντιμετώπιζε κώφωση.
Η Συμφωνία αρ. 9 αρχικά είχε παραγγελθεί από τον συνθέτη της Φιλαρμονικής του Λονδίνου, το 1817,που όμως δεν παρεδόθη επειδή η συμφωνία τους, χάλασε.
Στην πορεία, ο Γερμανός συνθέτης, αφιερώθηκε για τα επόμενα 6 χρόνια (1818 – 1824) στο να δουλεύει το αριστούργημά του.
Από το 1793 είχε αρχίσει να συνθέτει τη μελοποίηση του ποιήματος του Φρίντριχ Σίλερ ,”Για τη Χαρά” ή όπως έγινε γνωστό, “Ωδή στη Χαρά”.
Η  σύνθεση της Συμφωνίας αρ. 9 του χάρισε κάτι μοναδικό μέχρι τότε, να παντρέψει φωνητική μουσική σ’ένα συμφωνικό έργο.
Τα τρία πρώτα μέρη της Συμφωνίας αρ. 9 είναι τα («Allegro ma non tropo, un poco maestoso», «Molto Vivace», «Adagio molto e cantabile») ,
το τέταρτο είναι το ξεχωριστό το («Presto… Prestissimo»), το  οποίο είναι από μόνο μία Συμφωνία με τέσσερα διακριτά μέρη που εκτελούνται απνευστί.
Φυσικά και τότε έκαναν κουμάντο οι χορηγοί και οι χρηματοδότες.
Κι έτσι η πρεμιέρα της «Ενάτης» δόθηκε τη Δευτέρα 7 Μαΐου του 1824 στο κατάμεστο «Κερντνερτορτεάτερ» της Βιέννης.
Κι όχι στο Βερολίνο όπως επιθυμούσε ο Μπετόβεν.
Εκτός του Μίκαελ Ουμλάουφ, που διηύθυνε τη συναυλία, μαζί του στη σκηνή βρισκόταν και ο κωφός Μπετόβεν.
Η συναυλία ενθουσίασε το μουσικόφιλο ακροατήριο, που στο φινάλε ήταν πρωτόγνωρα εκδηλωτικό.
Μέχρι μπιζαρίσματα, (ιαχές) ακούγονταν, γεγονός που θεωρήθηκε απαράδεκτο έως και απρεπές για ένα κοινό θνητό, καθώς οι ανάλογες τιμές προς τον βασιλιά, δε ξεπερνούσαν τα τρία μπιζαρίσματα.

” Η “ενάτη” , η “χαρά, μελοποιημένη σε ύμνο”, αποδείχτηκε θρίαμβος για τον Μπετόβεν.

Οι μεγάλοι μαέστροι της Ενάτης Συμφωνίας:

Βίλχελμ Φουρτβέγκλερ, Αρτούρο Τοσκανίνι, Όττο Κλέμπερερ, Μπέρναρντ Χάιτνικ, Καρλ Μπεμ, Ραφαέλ Κούμπελικ, Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, Λέοναρντ Μπερνστάιν, Τζον Ελιοτ Γκάρντινερ, Σάιμον Ρατλ, οι οποίοι διήυθυναν σπουδαίες ορχήστρες: Φιλαρμονική Βερολίνου, Φιλαρμονική Βιέννης, Συμφωνική Ορχήστρα του NBC, Συμφωνική της Νέας Υόρκης, Συμφωνική της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, Συμφωνική του Κλίβελαντ και Φιλαρμόνια του Λονδίνου.
Η «Ωδή στη Χαρά», στην οργανική διασκευή του Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, είναι ο επίσημος ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Προηγούμενο άρθροCarol (2015)
Επόμενο άρθροΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΞΑ®ΧΕΙΑ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.