Κοινοποιησεις
Οικογενειακά τραπέζια τις Κυριακές.
Συναντήσεις παλαιών συμμαθητών.
Γελοία ανθρωπάκια που χοροπηδούν πάνω κάτω,
τσουγκρίζοντας κρασοπότηρα.
Χορεύουν και γοητεύονται,
την ίδια στιγμή που εγώ ουρλιάζω
να βγω απ’ το σώμα μου.
….
Ανθρωπάκια που γελούν σαρκαστικά,
σε όλες τους τις εξόδους.
Φιλιούνται και φτύνονται,
την ίδια στιγμή που εγώ θέλω ν’ αλλάξω τον κόσμο μου.
Ανόητοι ρουφιάνοι με χρώμα μπλε είναι η όψη τους.
Με στολές πιο βαριές απ’ το κεφάλι σου,
που στο πιέζουν στην άσφαλτο.
….
Οικογένεια είναι τ’ αδέρφια που στάθηκαν πιο πάνω απ’ το ύψος τους
για να μη πέσω εγώ.
Τα τραπέζια τους έχουν ένα πιάτο κι όλοι μαζί χορταίνουμε.
Ερωτεύονται αληθινά και βαθιά και με πάθος.
Σπάνε τον καθρέφτη και μου δίνουν το χέρι.
‘’Θ’ αλλάξει ο κόσμος’’ είπαν.
Κι εγώ χαμογελώ που δεν το πιστεύω.
Αγγίζουν ρομαντικά.
Αυτοί.
Έχουν τη δική σου όψη.
Προηγούμενο άρθροsilencio
Επόμενο άρθροΣτην Κοιλάδα με τους Ροδώνες
ΓΩΓΩ ΛΙΑΝΟΥ
Η Γωγώ Λιανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Στυλίδα του Νομού Φθιώτιδας. Έχει σπουδάσει μουσική τεχνολογία και έχει εκδόσει 3 ποιητικές συλλογές, με πιο πρόσφατη, τη Θλίψη Καιρική.