Κοινοποιησεις

Επιμέλεια: Κάρυ Γκλεζάκου

Ένα τρίτομο έργο για τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα κυκλοφόρησε πρόσφατα ο συγγραφέας Ιωάννης Ζουγανέλης. Γνωστός μέσα από τους πίνακές του αλλά και την αγάπη του για την ιστορία, ο Μυκονιάτης Γιάννης Ζουγανέλης ασχολήθηκε εντατικά την τελευταία 10ετία με την έρευνα σε ένα σκοτεινό κομμάτι της ιστορίας.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάζονται στους τρεις τόμους που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ.
Ο συγγραφέας Ιωάννης Ζουγανέλης γράφει γιατί συνέγραψε αυτό το τρίτομο έργο:
«Την τελευταία δεκαετία θέλησα να κάνω μια μακρά ιστορική έρευνα για την περίοδο που έχουν ονομάσει “Τα άγνωστα και σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα”. Η χρονική περίοδος που ερεύνησα καλύπτει περίπου 1.500 χρόνια. Μελέτησα πάρα πολλά βιβλία ιστορικών συγγραφέων τις μεσαιωνικής περιόδου, Ελλήνων και ξένων, και τις πηγές τους τις διασταύρωσα με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους.
Από όλα αυτά συγκέντρωσα τα σημαντικότερα και αξιολογότερα αποσπάσματα που αναφέρονταν στις κοσμοϊστορικές και κοσμογονικές αλλαγές που συντελέστηκαν στην Ευρώπη και γύρω από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μετά τους πόλεμους με τους Πέρσες, άρχισαν οι πόλεμοι με τους Δυτικούς, Νορμανδούς, Καταλανούς και Σταυροφόρους. Η Δ΄ Σταυροφορία το 1204 σήμανε την αρχή του τέλους για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Σταυροφορία αυτή ήταν ύπουλη και άνανδρη. Οι σταυροφόροι άλωσαν την Κωνσταντινούπολη και όλη την Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι κατακτούσαν μία-μία τις πόλεις της Μικράς Ασίας, κατέλαβαν όλη τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και το 1453 άλωσαν τη Βασιλεύουσα. Μετά ακολούθησε μαύρη σκλαβιά περίπου 400 χρόνια.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας,  οι Τούρκοι πειρατές και κουρσάροι, με τις συντονισμένες και συνεχείς λεηλασίες, αρπαγές αιχμαλώτων και αδίστακτες σφαγές, ανάγκασαν τον πληθυσμό των νησιών και όλων των παραθαλάσσιων περιοχών να μεταναστεύσουν και να φύγουν ως πρόσφυγες στις διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπου όλο το άνθος του ελλαδικού χώρου αφομοιώθηκε από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και χάθηκε για πάντα από τον ελληνισμό».
Προηγούμενο άρθροΤα βιβλία…
Επόμενο άρθροΤα παιχνίδια..
ΚΑΡΥ ΓΚΛΕΖΑΚΟΥ
Είμαι δημοσιογράφος από πάντα. Και θα παραμείνω μέχρι τελευταίας πνοής. Εντάξει έκανα σύνταξη κι εκφώνηση δελτίων ειδήσεων σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, έκανα την αρχισυντάκτρια και τη ρεπόρτερ, έκανα τη διευθύντρια και μ' επιτυχία αλλά τι τα θες μάνα μου, ούτε λεφτά έβγαλα ούτε γκόμενο πρόλαβα να καπαρώσω.. Το να γράφω ήταν ψυχανάλυση, τρόπος διαφυγής από τον κόσμο του "αλλού ντ' αλλού" . Απεχθάνομαι τα πρέπει και τους κανόνες, αγανακτώ με τους ατσαλάκωτους ανθρώπους, τους φλύαρους, με μακιγιαρισμένες συμπεριφορές και ζωές. Έχω ψύχωση με τα σκυλιά κι ενίοτε είμαι κυκλοθυμική. Αλήθεια είναι, ότι πραγματικά δυνατός είναι αυτός που παραδέχεται τις αδυναμίες του. Το σημαντικότερο προσόν είναι να διαφέρεις από την μάζα, χωρίς όμως να την περιφρονείς.. Το' χεις;