Κοινοποιησεις
Η γενιά μου, μετρά τις μέρες της με χαμένα μεροκάματα.
Όταν οι άλλοι, κοιμούνται και ξυπνούν, η γενιά μου ζει
και πεθαίνει.
Η γενιά μου ξέρει να λέει “ευχαριστώ”, “παρακαλώ”,
και να προσφέρει.
Ακόμη και σ’ εκείνους που της είπαν: “δε μπορείς”!
Η γενιά μου παίρνει χάπια
πίνει αλκοόλ
κοιμάται σε βρώμικα στρώματα.
Σπασμένη γενιά.
Έχει ρωγμές η γενιά μου.
Για τη γενιά μου, η μέρα δεν έχει μόνο 24 ώρες.
Για τη γενιά μου, η μέρα δεν έχει καν ώρες.
Έχει λεφτά.
2.50 ευρώ την ώρα/ 3 ευρώ την ώρα/ 1.50 ευρώ την ώρα.
Ζωή κομμένη σε χρήματα.
Η γενιά μου, κάνει υπερωρίες και δε πληρώνεται.
Η γενιά μου ζει με 300 ευρώ το μήνα,
και πληρώνει 220 ευρώ το ενοίκιο της.
Η γενιά μου δεν έχει μάθει να κάθεται.
Έχει μάθει να τρέχει.
Έχει μάτια ορθάνοιχτα με κόκκινες ρυτίδες στο λευκό φλοιό τους.
Κι όταν κοιμάται, κλείνει μόνο το ένα μάτι.
Η γενιά μου, μεγαλώνει και ζει με υποκατάστατα.
Παντός τύπου.
Η γενιά μου, ακούει στο όνομα Αλέξης, Χρήστος,
Τάσος, Σταματίνα, Ιάκωβος, Μιχάλης.
Η γενιά μου, ακούει στα ονόματα των πεσόντων.
Ονόματα παιδιών.
Νεκρών παιδιών.
Στη Μεσολογγίου, στη Στουρνάρη, στις καταλήψεις.
Η γενιά μου δε πιστεύει σε φυλές και θεούς.
Χρώματα και σύνορα.
Η γενιά μου πιστεύει στον Άνθρωπο.
Η γενιά μου κανέναν δε μισεί.
Λάθος!
Μόνο τους άντρες που φοράνε μπλε, κρατούν όπλα, ασπίδες.
Τους άντρες που νομίζουν πως χάρη σ’ αυτά, είναι 2 μέτρα.
Μα η γενιά μου
– κι ο κόσμος όλος –
δεν έχει ξαναδεί πιο μικρούς ανθρώπους.
Η γενιά μου, δε φοβάται τίποτα πια.
Ούτε απογοητεύεται.
Φαρδαίνει και φαρδαίνει.
Να χωρά μέσα της όλο το πάθος,
κι όλη η ανάγκη για επανάσταση.
Η γενιά μου έχει μεγάλα χέρια.
Να κρατά τις κόκκινες και μαύρες σημαίες στους αγώνες.
Στους δρόμους.
Και τον πόνο της, τον κάνει πανοπλία.
Που κανενός το όπλο δε διαπερνά.
Η γενιά μου ερωτεύτηκε και προδόθηκε.
Η γενιά μου ξέρει πως τίποτα δε κρατά για πάντα.
Η γενιά μου, όταν βρέχει, κάνει τις πιο ωραίες και
πιο μακρινές βόλτες.
Η γενιά μου μετρά τις μέρες της με χαμένα μεροκάματα,
και τις νύχτες με κόμπους στο στομάχι.
Μετρά τα χρόνια με λογαριασμούς που τρέχουν.
Η γενιά μου αγαπάει.
Αγαπάει πολύ η γενιά μου.
Η γενιά μου πηδάει όλα τα εμπόδια, με τρόπο ερωτικό.
Η γενιά μου, κρατιέται χέρι-χέρι.
Είναι απροσπέλαστο τείχος η γενιά μου.
Καμία βόμβα
κανένα δακρυγόνο
κανένα όπλο
ποτέ δε θα το ρίξει.
Γιατί αποτελείτε από πολεμιστές η γενιά μου,
με μεγάλη καρδιά.
Ποιος θα μπορούσε ποτέ να εναντιωθεί σ’ αυτό;
Προηγούμενο άρθροÉmile Verhaeren | Admirez-vous…
Επόμενο άρθροΕίμαι τυχερός
ΓΩΓΩ ΛΙΑΝΟΥ
Η Γωγώ Λιανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Στυλίδα του Νομού Φθιώτιδας. Έχει σπουδάσει μουσική τεχνολογία και έχει εκδόσει 3 ποιητικές συλλογές, με πιο πρόσφατη, τη Θλίψη Καιρική.