Κοινοποιησεις
Του Χρήστου Διαμάντη
Φωτογραφίες: Γιώργος Νικολαίδης

(back to 80ς)

Η ερώτηση είναι απλή. Η απάντηση αυτονόητη.
Ξεκινάμε από εκεί λοιπόν!
Γουστάρουμε τους LAST DRIVE.

Από την εποχή που άρχισαν να σερβίρουν το δικό τους μουσικό κοκταίηλ στον Πήγασο των Εξαρχείων ( όπου στην αρχή φτιάχτηκε ως piano bar και που αργότερα εξελίχθηκε, σε λαϊβάδικο που γινόντουσαν ροκ συναυλίες) μέχρι και σήμερα, οι Last Drive ήταν κάτι παραπάνω από μια μπάντα.
Είναι ό,τι αγαπάμε..
Κάθε τους εμφάνιση, έκτοτε, ήταν , ένα πελώριο πάρτυ για φίλους..
Για να μην αναφέρω «το σήμα κατατεθέν μας» που είναι οι αφίσες όπως και τα T-shirt ήταν κι αυτά ένα εικαστικό γεγονός.
Ανάρπαστα και τα δυο σε κάθε κυκλοφορία τους.Αυτό το θρυλικό αγγλόφωνο συγκρότημα που αγαπάμε ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει νέο studio album, στις 20 Απριλίου.

Ο τίτλος είναι The Last Drive και είναι αφιερωμένος στους απανταχού Last Drivers και στη μνήμη του Fred Cole των Dead Moon..
Oι Last Drive θα μας παρουσιάσουν τη νέα τους δουλειά tο Σάββατο 19 Μαΐου, στο Fuzz Live Music Club
Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει σε 4 διαφορετικές εκδόσεις.
Το Die Hard Edition: Violet που θα περιέχει το LP, το CD και t-shirt συσκευασμένα σε χειροποίητες τσάντες πλάτης.
Η συγκεκριμένη έκδοση θα κυκλοφορήσει σε 100 κόπιες.
Ακόμη θα κυκλοφορήσουν το Sun Yellow LP (300 copies), το Black LP (350 copies) και CD (200 copies).
Με αφορμή τον νεο δίσκο “The Last Drive και το live”, σχεδόν μία δεκαετία από την τελευταία δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο “Heavy Liquid”
Και την παραστασή τους που πλησιάζει Σάββατο 19 Μαΐου, στο Fuzz Live Music Club


3Ο από τους μουσικόφιλους των Last Drive μας εξηγούν γιατί γουστάρουν τους Last Drive.

Σπύρος Σμυρνής:
Γιατί η καύλα δε ταίριαξε ποτέ καλύτερα στο ροκ εντ ρολ από ότι στην μουσική τους!
.
Christos Daskalopoulos:
Σ’ ένα ταξίδι στο εξωτερικό και στην ανάλογη αξέχαστη-μέχρι τώρα-συμβίωση, καταλαβαίνεις αν αυτό που μέχρι τότε εκτιμούσες για τη στάση και τη μουσική, αποτελεί ένα φως μεγαλύτερο ,απ’ αυτό που σε περιέβαλλε μέχρι τότε.
It’s called love.
Κατόπιν πάει σα χιονοστιβάδα…..

Χαρά Αξού:
Δε γουστάρω τους last drive. Ηλεκτρίζομαι μαζί τους.
Η μουσική τους είναι τόσο γνήσια που είναι σα να βάζω το δάχτυλο στην πρίζα και οι στίχοι τους να δονούν απευθείας τον εγκέφαλό μου, στο τελευταίο οργασμικό του τρυπάκι :
σ ‘αυτό που το αδιαπραγμάτευτο rock n roll τον κάνει να χορεύει όρθιος στο πίσω κάθισμα μιας μαύρης λιμουζίνας που ταξιδευει στη σελήνη.

Ντέπη Χατζηκαμπάνη:
Γουστάρω τους Last drive διότι μου θυμίζουν τα γυαλιά των σπασμένων ονείρων, διότι έκαναν το εφηβικο μου δωμάτιο να μοιάζει με ροκ μπαρ, τους γουστάρω για όλους τους ξέφρενους ρυθμούς που χόρευα ακούγοντας τους, για την αλλαγή που έφεραν στην Ελλάδα και για την Ανάσταση που προκάλεσαν μια νυχτιά σε μια νεκρή αγάπη μου.
Γουστάρω να τους παίζω στα dexx μου όταν παίζω Dj και πιο πολύ τους γουστάρω διότι βαδιζουν κόντρα στην κόντρα των καιρών και ανάποδα στην αναποδιά των ανάποδων.

Alexis Kontochristos:
Οι last drive ήταν ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που άκουσα στην εφηβική μου ηλικία.
Ο garage τότε ήχος τους, καθόρισε την μετέπειτα μουσική μου πορεία και στροφή προς κάτι πιο ακατέργαστο, λιγότερο δημοφιλές.
Live έτυχε να τους δω μόνο μια φορά στο Αγρίνιο όταν είχαν κυκλοφορήσει το heavy liquid, δίσκος διαφορετικός, σκληρός αλλά συνάμα όμορφος.
Έχουν συνδέσει το όνομά τους με τη νεότερη ιστορία της ελληνικής μουσικής σκηνής και προσωπικά, δεν παραλείπω να παίξω κομμάτια τους σε κάθε ευκαιρία.
Οι last drive μου αρέσουν γιατί είναι rock and roll.

Panagiotis Daskalos Petmezas:
Γιατί τη τελευταία βόλτα θα την κάνουν πάντα οι νέοι όχι οι γέροι.
Γιατί κάθε νύχτα θα γεύονται τη ζωή μέχρι το μεδούλι με την ανάσα του rock’n’rolll και του ροκαμπίλι χωρίς φτιασίδια, αυθεντίες και βεβαιότητες.
Μόνη τους φωνή η κραυγή του ηφαίστειου της ψυχής τους που θα εκρήγνυται μπροστά στο τρελλό χορό της Μισιρλού κάτω από το γαλάζιο φεγγάρι που αιμορραγεί αιωνιότητα.
Κι ύστερα με τις μυτερές τους μπότες, θ’ανοίγουν δρόμο για τη τελευταία βόλτα στο φεγγάρι μέσα από το κορμί της, θ’ ακολουθούν τον ιδρώτα που ρέει ανάμεσα στα στήθη της, θα ξεδιψούν με τα δάκρυα που κυλούν στα μάτια της και θα σβήνουν ακούγοντας τα οργάσμια λόγια της ” ας μη σταματήσει ποτέ αυτή η μουσική, αυτός ο χορός. ..”

Βαγγέλης Χαλικιάς:
Γουστάρω τους Last Drive.
Εκτός από το ότι έχω λατρέψει όλους τους δίσκους τους, οι Last Drive με την επάνοδό τους το 2007 έκλεισαν κατά την προσωπική μου άποψη ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Κάθε τους εμφάνιση από τότε ως και σήμερα αποτελεί ένα μικρό reunion και μπορώ να σας πω με σιγουριά πως «εξαιτίας» των Drive έχουν δημιουργηθεί αρκετές ζεστές φιλίες μεταξύ των fans ενώ και τα μέλη του συγκροτήματος αποτελούν μέλος αυτής της μεγάλης παρέας, εκμηδενίζοντας τις όποιες αποστάσεις μεταξύ μπάντας – κοινού. Έχω την αίσθηση πως δεν υπάρχουν πολλά συγκροτήματα που καταφέρνουν να γεμίζουν τον οποιονδήποτε συναυλιακό χώρο όσο συχνά και όπου και αν παίζουν με τον κόσμο να μην τους χορταίνει ποτέ.
Τέλος, εντελώς προσωπικό αυτό, είχα την χαρά και την τιμή να τους έχω πάρει αρκετές συνεντεύξεις και κάθε φορά είναι και πιο όμορφα. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι ίσως η μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο.

Nikos LeFou Pierrot Ziakas:
Οι Last drive ρε φίλε, είναι μια μπάντα που μου έμαθε τη μουσική βρωμιά, τη γκαρατζίλα.
Συν του ότι το ροκ εν ρολ είναι τρόπος ζωής.
Κάτι που οι λάστ το καταφέρανε
Ζωή, Λόγος και Μουσική δε ξεχωρίζονται
Όπως πχ θα βάλω Έρικ Σατιέ γιατί ακούω συναίσθημα, έτσι και με τους λάστ, το συναίσθημα ‘’βλέπω’’.
Και στη ποίηση και στη λογοτεχνία, πάλι αυτό ψάχνω να βρω σ’ ό,τι διαβάζω.
Γι’ αυτό το λόγο τους περισσότερους γραφιάδες τους σιχαίνομαι κι αυτούς που διαβάζω και νοιώθω, τους έχω και φίλους μου.
Πχ τι να μου πει ο Ψ που έχει γράψει διαμαντάκια, όταν ξέρω πως αυτά που γράφει δεν τα ζει ?
Ενώ όταν ξέρω πως αυτά που γράφουν δεν είναι πίπες, το έχουν κάνει βίωμα, αυτό που λέμε ροκ εν ρολ
Η γραφή πρέπει να έχει σώμα, να τη γράφεις με το σώμα όπως οι Last drive, οι Dead moon κλπ κλπ

Δαναη Κασιμη: Γουστάρω τους last drive:

1. Επειδή έχω γούστο 😋

2. Επειδή την πρώτη φορά που τους άκουσα κόλλησα.
3. Επειδή έτσι.

Julia Panou:
Μου αρέσουν αρκετά, ειδικά στην πρώτη τους περίοδο, υποθέτω, γιατί στην ελληνική μουσική σκηνή ήταν ίσως η μόνη μπάντα με αληθινά εναλλακτικό ήχο,αρκετά κοντά σε γνήσιο garage punk..

Jason Charchalakis:

Οι last drive είναι το σάουντρακ της ζωής μου. Είναι η μουσική που με συντροφεύει. Είναι “εκεί” στις πιο δύσκολες σου στιγμές..


Χρύσα Αναστοπούλου
:
Τους γουστάρω επειδή είναι οι αλήτες συμμαθητές μου, όπου μαζί τους έκανα τα καλύτερα λάθη μου.

Nefeli Koutsospirou:
Γιατί είναι η “τελευταία βόλτα” που ελπίζουμε να μην φτάσει ποτέ στον προορισμό της, βόλτα, στις πιο αυθεντικές, δυναμικές και ειλικρινείς “εποχές” της ψυχής μας.. όπως μόνο μια ροκ μπάντα που άνθισε τη δεκαετία του ‘80 θα μπορούσε να μας κάνει.
Άκρως έντονοι ψυχεδελικοί και θεραπευτικοί ως άκουσμα, απόλαυση στα live τους λόγω των διαχρονικών και φορτισμένων -θετική ενέργεια- μορφών, που τους απαρτίζουν..
Τους ευχαριστούμε

Marios Lolos:
giati megalosame me aytous kai giati s eoli tin diadromi tous den xepoulithikan kai giati opou tous fonazoun kinimatika pane kai paizoun kai giati piran thesi politiki se ayti tin akraia krisi pou exoume

Takis Akkos:
Με τα παιδιά μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά.
Αμπελόκηποι-μία ροκ’νρολ-άδικη περιοχή της Αθήνας των 80’s.
Συχνάζαμε στα ίδια στέκια «εντός και εκτός έδρας».
Και φυσικά όταν οι ντράϊβ άρχισαν να αποκτούν κοινό, τρέχαμε τις βόλτες μαζί τους.
Άρα, πέρα από τις εξαιρετικές τους γκαραζιές, υπήρχε και το συναισθηματικό δέσιμο.
Πέρα από αυτά,οι ντράϊβ μου άρεσαν επειδή είναι η γενιά μου που άντεξε ρε φίλε,
σε δύσκολες, μα ενδιαφέρουσες εποχές.
Και χαίρομαι που γιορτάζουμε κάθε φορά που βρισκόμαστε, σαν να κάνουμε την πρώτη μας βόλτα.

Julia Tsoumaki:
Έχω να πω, πως -όπως όλοι της ηλικίας μου εκτός από ξένα συγκροτήματα μας άρεσαν οι τρύπες οι στέρεο νόβα & οι λαστ ντράϊβ για τους λίγο μεγαλύτερους μου. Ωστόσο, εγώ τους ανακάλυψα μόνη μου όταν πήγαινα στο Πίλγκριμ στη Διδότου & μαζί με mushrooms είχα πάρει το killhead entropy.
Ήμουν 16 τοτε.
Μετά δεν τους πρόλαβα σε λάϊβ -δεν έτυχε -& τελικά είδα αρκετές φορές τους earthbound. Μεγάλη πια, το 2007, έμαθα για το λάϊβ στο Γκαγκάριν & την επανένωση αλλά & παλι δεν πήγα γιατί δεν ήμουν στα καλά μου εκείνη την περίοδο & τελικά τους είδα το 2011!
Από τότε όποτε παίζουν προσπαθώ να πηγαίνω.

Eleni Panagiotelia:
Τότε, όταν τους πρωτοάκουσα μου άρεσε ο ήχος τους
ήταν κάτι διαφορετικό και με καλοερμηνευμένο αγγλόφωνο στίχο.
Άγγιζαν το garage…ήταν ο ήχος που μου άρεσε. Ναι. Ήταν vintage.
Έχω χορέψει με τις μουσικές τους, με τη
μισιρλού με το hell to pay, το glass of broken dreams, είναι μια ιδέα, ψυχεδελικό..
Τους απόλαυσα τελευταία φορά στο street mode στη Θεσσαλονίκη, τα live τους είναι μυσταγωγία!

Ramona Thoreaux:
Συνήθως, όταν σε ρωτάει κάποιος ‘γιατί γουστάρεις την τάδε μπάντα’ κατεβαίνει αυτόματα database από τραγόύδια, συναυλίες, ή στιγμές που χεις συνδυάσει με αυτή.
Με τους last drive υπάρχει γκάμα από όλα τα παραπάνω.
Πολλές μουσικές που διαμόρφωσαν, πολλές συναυλίες που ‘επιβιωσα οριακά’, πολλές στιγμές που κρατάω κοντά μου.
Γουστάρω τους last drive γιατί έκαναν αυτό που γούσταραν και γούσταραν αυτό που έκαναν.
Χωρίς σκόντο, με τον τρόπο τους, επί πόσα χρόνια. Λέει πολλα.

Τάκης Γραμμένος:
Γιατί…..”Μου αρέσει ο ήχος τους, σκληρό υπόγειο rock ‘n’ roll όμορφο σαν παλιό κόκκινο κρασί.”

Efi Drosaki:
Μου αρέσουν γιατί είναι αυθεντικοί, γιατί οι ίδιοι γουστάρουν αυτό που κάνουν και φαίνεται..
Και κυρίως, γιατί κουβαλούν στη μουσική τους, το “γαμώ το” της γενιάς μας.
Αυτό που κουβαλαμε όλοι μεσα μας.

Antonia Magiatzi:
Οι last drive,απ’ τις 1τες μπάντες που είδα στον Ελλήσποντο με το ράδιο ακρόπολις(έκανα τότε ράδιο πανάθεμα με).
Τα παιδιά έγραψαν μουσικάρες!!!!
Τους γουστάρω τρελλά γιατί πάντα με κάνουν να θέλω να χτυπιέμαι, χορεύοντας!

Margia Tagalou:
Γουστάρω τους drive για πολλούς λόγους:
Τραγούδια τους, έχουν συνδεθεί με σημαντικές στιγμές της ζωής μου, από την εφηβεία μέχρι σήμερα (έχω τραγούδια τους ακόμα και σε κασσέτες από τον άντρα μου από όταν ήμασταν 16), μας έχουν προσφέρει υπέρτατες στιγμές ψυχικής απογείωσης σε live, ειδικά σε σκηνές στην πόλη μας.
Τέλος, και το σημαντικότερο, δεν σε κάνουν ποτέ να πλήξεις μουσικά, μένοντας πιστοί στο Rock n roll.
Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες για τους drive.
Έχουν καταφέρει το κοινό τους, να τους αισθανόμαστε δικούς μας ανθρώπους.

Βασιλάκης Καήλας:
Μου αρέσουν πολύ στα live που τους έχω δει.
Μου αρέσει η μουσική τους αλλά αν κάτι γουστάρω περισσότερο είναι η Αγγλική προφορά του Alex.
Επίσης αγαπώ την αισθητική τους, στα artworks και τα rickenbaker.
Σίγουρα θα’ θελα να τους δω live στα 90ς.

Katerina Valery:
Γιατι παίζουν μουσικάρες, γιατί τα λάϊβ τους είναι καλύτερα, των ηχογραφήσεών τους και γιατί είναι γνήσιοι τόσα χρόνια χωρίς να καβαλήσουν το καλάμι των ροκ σταρ

Katerina Apostolaki:
Μα γιατί είναι οι Last Drive 🙂Γιατί είναι από τα καλύτερα άτομα που έχω συναντήσει στην ελληνική ας πούμε ροκ σκηνή, γιατί τόλμησαν κι άνοιξαν τα φτερά τους πέρα από τα σύνορα μας, γιατί μπορούν οι διασκευές τους να είναι καλύτερες κι από τα πρωτότυπα, γιατί έχουν τον δικό τους ξεχωριστό ήχο που θα είναι για πάντα ο ήχος των νιάτων μου

❤Kelly Lavda:
To sunaisthima pou prokalei un oi Drive einai polu idiaitero kati pou katalavainoun mono aftoi pou pashoun ap to sundromo aftou tou tribe giati peri arrwstias prokeite.Apo tote pou tous gnwrisa to 1983 kai tous latrepsa mexri twra akougodas tous den ehoun stamatisei na me stelnoun se alli diastasi.oloi tous enas ki enas!monadikoi anthrwpoi monadikoi mousikoi!long live the tribe!!

Elias Chryssikos:
Τα 30 χρόνια που πηγαίνω ανελλιπώς σε συναυλίες, είναι το μοναδικό γκρούπ που με έχει κάνει να κλάψω σε λάϊβ τους.

Christiana Magkrioti:
Γουστάρω τους last drive γιατί έχουν αλήθεια, συνδυάζουν το αλήτικο και ‘βρώμικο’ ροκ με τη μελωδία, άψογα και γιατί είναι γαμώ τα παιδιά.

Σταυρούλα Καμπάκου:
Mου αρέσουν επειδή μου αρέσει ο ήχος τους, μιλάει μέσα μου.
Τους πρώτο άκουσα σ΄ ένα φίλο.
Μια μέρα σπίτι του όπως το συνηθίζαμε, ακούγαμε μουσικές και
ήταν από εκείνες τις στιγμές που ακούς κάτι, μια φωνή, έναν ήχο και σου κάνει, αν δε κάνω λάθος ήταν το devil may care.
Μιλάει μέσα μου ο ήχος και ο στίχος τους..

Άγγελος Μπεζαΐτης:
Μου αρέσουν οι Last drive επειδή έχουν ιδιαίτερο ήχο και σκηνική παρουσία.
Τους γνώρισα όταν άρχισα να εξασκούμαι με την κιθάρα μου κι ακούγοντας τους δίσκους των γονειών μου, που συνεχίζουν ροκάδες…

Υγ. (Αξίζει, να τονίσω ότι ο μικρότερος (ηλικιακά) που απάντησε είναι ο 16χρονος Άγγελος Μπεζαΐτης, υπάρχει ελπίδα..)

 

Προηγούμενο άρθροΗ λίστα του Σίντλερ (1993)
Επόμενο άρθροΣτιγμές
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.