Κοινοποιησεις

Ζω σε ένα περιβάλλον,
που δεν είναι πραγματικό.
Πρέπει να ‘μαι πάντα μεθυσμένος.
Για να δέσω, τα κορδόνια μου.
Έτσι γράφεται η πραγματικότητα μου.
Ένα κουνούπι,
κάθεται πάνω στο φίλο μου
τον Ντύλαν,
ξέρω πως δεν θα τον ρουφήξει
γιατί είναι από χαρτί,
κι ας έχει αίμα.
Ο άλλος ο Τζιμ;
Τον βλέπεις;
Προσπαθεί να σκοτώσει αυτό το
κουνούπι.
Είναι βραδιές
που παίρνω τα χαρτιά –
και τα μολύβια μου
και σκαρφαλώνω
στο νεροχύτη.
Σα βολεύομαι,
να πιάσω λίγο φως από το φωταγωγό,
μακριά από τις φωνές τους.
Κι είναι μέρες που δεν κουνιέται φύλλο.
Κοιμάμαι γυμνός,
σα να’ μαι μόνος.