Κοινοποιησεις
Ψυχές σακατεμένες, μόνιμα συμβιβασμένες με το άδικο.
Άνθρωποι-καράβια που ποτέ δεν βρήκαν λιμάνια ασφαλή για να
ρίξουν την άγκυρά τους και να ξαποστάσουν.
Εγκλωβισμένες καρδιές στο βωμό του συμφέροντος που απαρνήθηκαν και απομακρύνθηκαν από τον πόθο, τον έρωτα, την αγάπη και την αλήθεια.
Ξεπουλήθηκαν για μερικά ψεύτικα αργύρια παροδικής καλοπέρασης.
Και αναρωτιούνται γιατί παραγκωνίστηκαν σε αυτούς τους παράξενους καιρούς.
Ψυχές κουρασμένες και ταυτόχρονα πικρόχολες.
Η δυστυχία της καλοπέρασης σκληραίνει πάντα την καρδιά,
σε απομακρύνει από την ηρεμία της ψυχής σε κάνει να
ξεμακραίνεις χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι από τους ανθρώπους.
Σε αναγκάζει και σε μαθαίνει ταυτόχρονα να πνίγεις συνέχεια
τα συναισθήματα σου.
Συνηθίζουν όλοι αυτοί στο τέλος στην συναισθηματική κακοποίηση.
Ζουν σε παρηκμασμένους, φθηνούς προβολείς και προσπαθούν να
τους στρέψουν προς το μέρος τους για να αποτινάξουν από
πάνω τους τις βαριές σκιές που τους ακολουθούν.
Καμπουριασμένα κορμιά βηματίζουν αργά σε δρόμους επιφανειακά λαμπερούς
και στο τέλος της διαδρομής τους περιμένει η κόλαση της
επιλογής τους.
Χαλασμένες ψυχές.
Σακατεμένες καρδιές που υποκριτικά χαμογελούν και έχουν βλέμματα βαριά και θολωμένα.
Επικρατούν δυσμενείς άνεμοι μέσα τους.
Δεν καταφέρνουν να ηρεμήσουν ποτέ.
Δημιουργοί εσωτερικών και εξωτερικών ψευδαισθήσεων, όλα τα βασίζουν σε παλάτια πλαστικά.
Μα τι να ευχηθώ για αυτούς πραγματικά δεν ξέρω.
Να ελπίσουν σε ένα θαύμα.
Να βγουν από αυτήν την μαυρίλα που τους έχει σακατέψει.
Προηγούμενο άρθροΤσαρλς Μπουκόφσκι | εδώ και τώρα
Επόμενο άρθροΠεφτούλης Μαρθόγλου | ‘Ατιτλο
ΜΑΡΥΣΑ ΠΑΠΠΑ
Γεννήθηκα στην Αθήνα με καταγωγή από τον νησί των Ιπποτών. Γράφω βιωματικά και παίρνοντας καθημερινές εικόνες από το περιβάλλον μου. Όλο αυτό το χρωστάω σε έναν άντρα μου με εμπνέει για όλα αυτά που κάνω. Στον άντρα της ζωής μου. Έχουμε κοινά όνειρα με στόχο να πραγματοποιηθούν. Διότι το «εμείς» και το «μαζί» είναι από τις πιο ισχυρές λέξεις που υπάρχουν. «Εμείς μαζί» λοιπόν μπορούμε τα πάντα, αρκεί να το θέλουμε. Καλά μας ταξίδια.