Κοινοποιησεις

 

Σεβρολέτα ” Bel Air ” μοντέλο 1953
Αυτή η τετράθυρη sedan της General Motors ,
με τον αθόρυβο τετράλιτρο(3.9 Lt.) εξακύλινδρο(OVH)
κινητήρα Blue Flame (με έμβολα αλουμινίου)
Με μήκος πάνω από 4.5 μέτρα ,
και βάρος πλέον του ενάμιση τόννου
υπό τον αυστηρό έλεγχο τεσσάρων υδραυλικών σεβρόφρενων –
αποτελούσε μηχανολογικό επίτευγμα,
κοντά στην κορυφή της εξελικτικής καμπύλης ανάπτυξης –
μηχανικής φερεγγυότητας και αντοχής.
Διάνυσε περισσότερα από ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα
στους κακοτράχηλους δρόμους της εποχής,
μέσα σε τριάντα χρόνια,
πριν χρειασθεί άνοιγμα καπακιού κινητήρα για ρύθμιση!
( Στην Αβάνα κυκλοφορούν ακόμη σήμερα )
Το 1953 Κόστισε $ 1741 δολάρια (48000 δρχ.)
και ο πατέρας, που τήν διατηρούσε σαν καινούργια
σε άψογη κατάσταση συντήρησης
και (σαν από θαύμα ατρακάριστη ) δεν την αποχωρίστηκε μέχρι τέλους.
Έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην ζωή ακόμα δύο ανθρώπων:
Ο ένας είναι ο σημερινός της κάτοχος που διατηρεί το σώμα της.
Διότι μέσα σε αυτήν πρωτοαντίκρυσε το πρότυπο
της μεταγενέστερης δεινής επιτυχίας του.
Γι’αυτό , από ότι έμαθα,
και την διατηρεί στο αχανές υπόγειο γκαράζ του
σαν σε μαυσωλείο μέσα – ξαπλωμένη πάνω σε τάκους ,
μην παραμορφωθούν τα whitewall ελαστικά της
και βαλσαμωμένη μέσα σε γράσσο , αιώνια κοιμωμένη ,
να μην σκουριάσει ποτέ η αστραφτερή ομορφιά της!
Ο άλλος ειμαι εγώ.
Πού διατηρώ τήν ψυχή της.
Διότι μέσα σε αυτήν μεγάλωσα και ενηλικιώθηκα
σαν επαναστάτης χωρίς αιτία –
και με βόλτες νυκτερινές δραπέτευσα
από την αρτηριοσκληρωτική πλήξη του ορθολογιστικού λήθαργου
που έπνιγε τον τόπο μέχρι πνευματικής εξόντωσης,
στα εφηβικά μας χρόνια.
Διότι χάρη σε αυτές τις αποδράσεις με την Σεβρολέτα
ένιωσα πρώτη φορά την λυτρωτική πνοή,
την ανάσα της νεανικής ελευθερίας που με κρατά ακόμα όρθιο,
ετοιμοπόλεμο σήμερα !
Ποιός είπε πως τ’αμάξια δεν έχουν ψυχή ?

(30/12/19 στην μνήμη του Χρήστου Ζυγομαλά.)