Κοινοποιησεις

Λιάζομαι με μια άγνωστη κοπέλα, καθισμένοι πάνω σε μια μάντρα, στο Θησείο.
Η περίεργη κοπέλα διασκεδάζει με τον ήλιο και χαμογελά.
Φωνασκώντας, οι Αφρικάνικες μορφές κλέβουν απ΄τα χαμόγελα
λικνίζοντας το σώμα τους περίτεχνα.
Μετά χάνονται.
Και η μέρα  συνεχίζει  πάλι την καθημερινότητά της.
Την αποχαιρετώ στη στάση .
Φορά το χαμόγελο, το Αφρικάνικο
Απ’ το ωραίο κόκκινο των χειλιών,
το ηλιοβασίλεμα παίρνει χρώμα και
φωτίζει το χαρούμενο πρόσωπό της.

(Σταθμός Θησείου Παρασκευή απόγευμα)

Προηγούμενο άρθροΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ Ή ΕΝΑΣ ΑΝΩΔΥΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ..
Επόμενο άρθροΈνας ρουκετοπόλεμος για την ειρήνη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.