Κοινοποιησεις
 
Ξεπερνώντας τη νοσταλγία, μια αγάπη για τις καλτ ταινίες παραμένει.
Μία γάτα στο πρεβάζι με κοιτάζει καθισμένη δίπλα στη ξεχασμένη
σκούπα στο μπαλκόνι από χθες.
Μαύρη με μάτια πράσινα και ένα μεγάλο πλούσιο μουστάκι.
Εδώ και μία ώρα νιαουρίζει κλαψουρίζοντας.
Είμαι σίγουρη πως διαπομπεύει στις φίλες της έναν πρόωρο θάνατο,
σαν αυτόν τον δικό μου.
Με κοιτάει στα μάτια με νάζι , τόσο, που αρχίζω να γελάω.
Την κοιτάω, με κοιτάει, γελιόμαστε.
Της λέω πως είναι ώρα για ύπνο,
μιας και το φεγγάρι φτάνει στη δύση του και η
μέρα αύριο είναι γεμάτη.
Τόσο από υποχρεώσεις, όσο από γεννήσεις , μικρούς θανάτους και έρωτες .
Την καληνυχτώ και προχωράω προς το υπνοδωμάτιο,
δηλαδή τον καναπέ μου.
Εκείνη παραμένει στη θέση της, μάλλον κάτι σαν να περιμένει,
μα δεν της δίνω πλέον σημασία.
Επιστρέφω στις υποχρεώσεις, στο θάνατο και στη ζωή,
σε κάποιον νέο έρωτα και σκέφτομαι πως αύριο ίσως είναι
μία καλή μέρα να την προσκαλέσω για ένα κρασάκι στο
σαλόνι μου.
Για ένα ταξίδι και μιαν αλήθεια.
Τόσο σοφές αυτές οι γάτες.
Μα η δική μου, σοφότερη όλων.
Συνέχιζε να κάθεται στο πρεβάζι μέχρι την ανατολή.
Όταν ξύπνησα είχε φύγει.
Θα επιστρέψει τα μεσάνυχτα, όπως κάθε βράδυ, με ιστορίες και
παραβολές να μου διηγηθεί όλη την φιλοσοφία του κόσμου
με αντάλλαγμα την υπόσχεση μου πως ποτέ δεν θα την
διώξω από το πρεβάζι .
Με τέτοια θέα της ανατολής πως να το απαρνηθείς;
Πάντοτε με φώναζε γατούλα ειρωνικά και σούφρωνε τη μουσούδα της.
Άγρια και γλυκιά συντροφεύει τις νύχτες μου,
ενώ τη μέρα με παρατάει αφήνοντας μόνο κάτι μαύρες τρίχες
στο λευκό πρεβάζι.
Αύριο πάλι.
Προηγούμενο άρθροΔημήτρης Δημητριάδης | Άτιτλο
Επόμενο άρθροΣάντι Βασιλείου | Τίποτα όμορφο
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.