Κοινοποιησεις

ο θόρυβος απ’ το μοτέρ των ψυγείων τη νύχτα

πόσα πράγματα μέσα μας

γρυλλίζουν έξω μας

με τέτοιο ρυθμό

να μπούμε σ’ ένα ψυγείο

να μη μας τελειώσει ο έρωτας

να κάνουμε ασταμάτητα έρωτα

για να μην παγώσουμε

τα κόκκαλα σπάνε ένα ένα

ρυθμικά

έχουν πιαστεί που κοιμόσασταν όλη νύχτα αγκαλιά

γρου γρου γρου

το κινητό μου χτυπάει

διαβολικά

επαγγελματικά emails

διεμβολίζουν τα σαββατοκύριακα

η σχιζοφρένεια της μάνας

γιατί δεν απαντάς στα τηλέφωνα

η δική σου σχιζοφρένεια

γιατί δεν σ’ έχει ψάξει κανείς σαν τη μάνα

το σκύλιασμα τ’ ανθρώπου

βγαίνουμε βόλτα μονάχα με τον σκύλο μας

οι γάτες στους κάδους

σκούζουν για λίγο βρώμικο γαμήσι στη γειτονιά

εμείς στα πληκτρολόγια

η φωτεινότητα του κινητού σου υπόσχεται πολλά

το messenger χτυπάει με πόδια ανοιχτά

ματώνει η αφή στα πληκτρο|χωρίς|λόγια

γρου γρου γρου

ένα κουνούπι τώρα σου αφήνει ένα σημάδι

είμαστε ζώα που δεν αφήνουμε να μας σφραγίσουν άλλοι

το τρίξιμο των πιρουνιών σε κάποια βεράντα

κόπηκε κι εφέτος το πρώτο καρπούζι

αίματα στο λευκό φανελάκι

τώρα είσαι ένας μικρός χασάπης

έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά

έχω ψυγείο κι εσύ σάρκα

γρου γρου γρου

ο μπραχαμιώτης σπάει τον ειρμό σου

ετσιθελικά

του τη χαρίζεις την παναγία

απλοχεριά

στα μηχανάκια φτιάχτηκαν

οι πρώτες αγκαλιές ουσίας

γρου γρου

το σκουπιδιάρικο αλωνίζει ανενόχλητο όλη την πόλη

ξέρω,

σιχαίνεσαι την μπόχα

όμως η πόλη αυτήν την ώρα

μοιάζει με αιθανόλη

έχεις ακούσει την υπομονή του τελευταίου λεωφορείου

στη στάση;

σιγογκαζώνει καρτερικά

κάποιος να σε φτάσει

η υπομονή του τελευταίου λεωφορείου στη στάση

είναι ένας άνθρωπος

μια έκπληξη

και μια τούρτα

εν τάχει.