Πολλές φορές στο παρελθόν πήρα χαρτί να γράψω
Τα νέα μου για να σου πω και πως κυλούν οι χρόνοι
Που έφυγες μες στην νυχτιά δεν πρόλαβα να κλάψω
Και τώρα δεν έχω καρδιά για να σου πω συγνώμη.
 
Ήμουνα κάποτε κι εγώ στου λιμανιού την άκρη
Να δω με βλέμμα παιδικό πως λύνονται οι κάβοι
Αντί για κείνους λύθηκε στα μάτια μου το δάκρυ
Με είπες φάρο σου ακριβό στη σκοτεινιά π’ ανάβει.
 
Και από τότε σαν κοιτώ το κύμα που αφρίζει
Συχνά σε συλλογίζομαι στη πρύμνη καθισμένο
Με ένα ΚΕΝΤ στο στόμα σου τον πόνο να θερίζει
-στη Λάρνακα ή στο Μαντράς σ’ είχαν στιγματισμένο;-
 
Κύμα στο κύμα γύρισες ολόκληρο τον κόσμο
Και κάθε που επέστρεφες στεκόσουνα στη σκάλα
Κοράλλια είχες κι υφαντά φερμένα απ’ το Κολόμπο
Θα ζήσεις -μου ‘λεγες- κι εσύ τα μπάρκα τα μεγάλα.
 
Τα βράδια σαν πλαγιάζαμε έπλεκες ιστορίες
Φριχτό λιμάνι έλεγες είναι το Σαν Φρανσίσκο
Η Σιγκαπούρη όμορφη, σαν τις κομψές κυρίες
Της Ντόχα τα μπαχαρικά τρυπούν τον ουρανίσκο.
 
Κάποια βραδιά σε ζήλεψε ο μαύρος Ινδικός
Και πάλεψε πολύ σκληρά κοντά του να σε φέρει
Σε έσωσε -είπες μετά- αγγελικό ασκέρι
Καθώς το σώμα σου έκαιγε απ’ άγριο πυρετό.
 
Κι εσύ οπού εγύρισες τον κόσμο τρεις φορές
Το μπόι σου που μέτρησες με το μεγάλο κύμα
Δεν γλίτωσες απ’ τις απλές του κόσμου συμφορές
Έφυγες ολομόναχος, το μόνο που είπα: “Κρίμα”.
Προηγούμενο άρθροΘα Ανατέλλω
Επόμενο άρθροΓια την μοναξιά
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ
Ο Μιχάλης Κατράκης γεννήθηκε το 1980. Σε ηλικία έξι (6) ετών εντυπωσίασε γονείς και δασκάλους αναδομώντας πλήρως την νεοελληνική ορθογραφία και δημιουργώντας πληθώρα νέων λέξεων από ήδη υπάρχουσες όπως η λέξη «σπήτι» και το ρήμα «πέζο» . Η διεθνής λογοτεχνική κοινότητα τον χαρακτήρισε ως τον «μεγαλύτερο εν ζωή λογοπλάστη» Δεν αρκέστηκε όμως σ’ αυτό. Σε ηλικία 8 ετών κατάφερε να συντάξει έκθεση με θέμα «πως πέρασα το καλοκαίρι» και να περιγράψει σαράντα πέντε (45) μέρες παραθερισμού σε εννιά (9) μόνο σειρές, εκ των οποίων η τελευταία ήταν η εξής: «Τρίτη ήταν που το θάψαμε». Το κείμενο έδωσε νέα ώθηση στο ρεύμα του αφαιρετικού υπερρεαλισμού και συνεχιζει να εμπνέει ακόμα και σήμερα χιλιάδες συγγραφείς παγκοσμίως. Παρά τη φήμη του, μεγάλωσε σχεδόν νορμάλ, πέρασε από τα σύνορα της νεότητας σχεδόν ολοκληρωτικά, βιοπορίστηκε σε διάφορους τομείς σχεδον με επιτυχία και ερωτεύτηκε παράφορα (χωρίς σχεδόν). Ζει από επιλογή στον κόσμο τον δικό του αλλά δέχεται συχνά επισκέπτες. Που και που γράφει για ότι βρει ενδιαφέρον. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Ό-Ντέι: Το φετίχ της καρδιάς» κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις ΟΞΥ. Το δεύτερο κυκλοφορεί στις 17/12/2018