Κοινοποιησεις
 
Μη λέτε πως τελείωσε ο θησαυρός της,
της λείπουν θέματα, βουβάθηκε η λύρα:
Μπορεί να μην υπάρχουν ποιητές, μα πάντα
θα υπάρχει ποίηση
 
Όσο τα κύματα απ ‘το φωτός σ’ένα φιλί
θα τρέμουν αναμμένα
Όσο ο ήλιος τα ξεσκισμένα σύννεφα
από χρυσάφι και φωτιά θα ντύνει
 
Όσο ο αέρας στην αγκαλιά του φέρνει
αρώματα και αρμονίες.
Όσο θα υπάρχει άνοιξη στον κόσμο
θα υπάρχει ποίηση!
 
Όσο η επιστήμη ν’ ανακαλύψει δε φτάνει
τις πηγές της ζωής
Και σε θάλασσα κι ουρανό θα υπάρχει μια άβυσσος
που στον υπολογισμό αντιστέκεται
 
Όσο η ανθρωπότητα πάντα προχωρώντας
δεν ξέρει προς τα που βαδίζει
Όσο θα υπάρχει ένα μυστήριο για τον άνθρωπο
θα υπάρχει ποίηση!
 
Όσο θα νιώθουμε πως χαίρεται η ψυχή
χωρίς τα χείλη να γελάνε
Όσο θα κλαίμε χωρίς να φτάνει ο θρήνος
να θολώσει του ματιού την κόρη
 
Όσο η καρδιά και το κεφάλι
πολεμώντας συνεχίζουν
Όσο υπάρχουνε ελπίδες κι αναμνήσεις
θα υπάρχει ποίηση!
 
Όσο υπάρχουν κάποια μάτια καθρέφτης
των ματιών που τα κοιτάζουν
Όσο στενάζοντας το χείλι θ’ απαντάει
στο χείλος που στενάζει
 
Όσο να νιώσουν θα μπορούν σ’ ένα φιλί
δύο ψυχές σαν μία
Όσο θα υπάρχει μια γυναίκα όμορφη
θα υπάρχει ποίηση!
 
(Απόδοση: Βασίλης Λαλιώτης)