Κοινοποιησεις

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια
μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή,
ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα
θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.
Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν,
αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.
Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε
λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.
Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι
άλλοι κοιμόνταν.
Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα
ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!