Κοινοποιησεις

 

Πολιτικοί που φτώχυναν
σε έργα και σε λόγο,
θέσεις που δεν ευστόχησαν,
μείναν στα λόγια μόνο.

Πολιτική ανέλπιδη
σε οράματα και ιδέες,
και οι λαοί αμέτοχοι
για κατακτήσεις νέες.

Το ποθητό αποτέλεσμα
που οι θεσμοί δε φέρνουν,
έχει ένα συμπέρασμα,
λύσεις δεν απορρέουν.

Οι προσδοκίες χάθηκαν
για τους απλούς ανθρώπους,
ιθύνοντες σιχάθηκαν,
απαξιώνουν κόπους.

Η διαπλοκή κατάφωρα
λαό να τον θυμώνει,
τον έκανε παράφορα
θεσμούς να ακυρώνει.
Μα τι να περιμένουνε
μετέωροι, χαμένοι,
αυτοί που υπομένουνε
πάντοτε στερημένοι.

Έτσι ο καθένας κλείνεται
μονάχα στα δικά του,
με λύπη παραδίνεται
στην απαξιότητά του.

Αφού δε νιώθει πρόοδο
αυτός και οι δικοί του,
δεν έχει προτιμώμενο
για ελπίδα στη ζωή του.

Τέτοιοι καιροί πώς άπλωσαν
τη λύπη μες στο πλήθος,
ιδανικά ξεστράτισαν,
μάχες, αξίες, ήθος.

(Από την ποιητική συλλογή: Αγρυπνία ψυχής | Εκδόσεις: Ιωλκός | 2021)