Κοινοποιησεις
 
Σε επαρχία μακρυνή δημόσιος υπάλληλος.
Κονταίνει κάθε μέρα μέσα του η κραυγή
«Ζήτω η Ελευθερία» ΄ γιατί κι αυτή καλή
όμως γλυκό και το ψωμί-πράγματα
τόσο για την ώρα ασυμβίβαστα.
Διάφοροι κι απίθανοι επαγρυπνούν τριγύρω του.
Η ευτυχία ονομάζεται εδώ «εφημερίς»
– του κυβερνώντος, εννοείται, κόμματος.
Κάθε καφές κ’ ένα καινούργιο όνειρο
προορισμένο σε μιάν ώρα να στεγνώσει.
Και μόνο τις αργίες όταν κρύβεται
στο ξένο του δωμάτιο κάπως σά να ξεχνιέται ΄
ίσως να ξαναζεί.