Κοινοποιησεις
Κοιτάζω τα πόδια μου
που περπάτησαν πολύ στο δωμάτιο.
Ανέβηκαν στις χαράδρες των τοίχων
γλιστρήσανε στα χιόνια του παρκέ
τσακίστηκαν στα βράχια του νεροχύτη.
 
Κάθεσαι στην κορυφή του κρεβατιού
σπασμένο φως και χλόη
και πετάγονται οι στάχτες της ομιλίας σου
και με σκεπάζουν.
 
(Από το βιβλίο: ΠΡΟΚΕΣ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ | Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ)
Προηγούμενο άρθροΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ | Ι
Επόμενο άρθροΜαριούς Ζακόμπ | “Έχω κάνει διαρρήξεις σε πολλά σπίτια παπάδων.”
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.