Κοινοποιησεις

Φυσικά ένα ποίημα γράφουμε μια ζωή. Όταν σωρεύεις (εμπειρίες, χρώματα,
έρωτες, περιπέτειες, πολιτικές, διάφορους φόβους, γνωριμίες, προδοσίες,
κάποιες συναντήσεις που δεν ξεχνάς ποτέ κ.α.), όπως μπαίνει στη μνήμη
και ανακατεύεται με τα καθημερινά δημιουργεί το λόγο σου, εν προκειμένω
γίνεται ποίημα – αν το θες- και συνεχίζεις ισοβίως ένα ποίημα μακρύ
και ατέλειωτο, μια κουβέρτα και με αυτό τυλίγεσαι
.
(Από συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στην Ελένη Γκίκα | Πηγή: fractalart)