Κοινοποιησεις

 

 

 

Όσο διαρκεί ένα τσιγάρο
Για τόσο σ’ αγάπησα
Και δεν φοβάμαι να στο πω
Όταν προδώσεις τον έρωτα
γίνεται μια αποκόλληση από το σώμα
Κυρίως όμως από άλλα μέρη που δεν εισήλθες
Όχι βαθιά
Είμαι μόνη σε κρύα δωμάτια με τοίχους λευκούς
Μιλώ για σένα και ο αντίλαλος τις φωνής μου γύρνα πίσω σε μένα
Μιλώ για σένα
Για εκείνο το απαλό άγγιγμα του φιλιού σου
Δεν ξέρω αν θα σε βρω ποτέ
Αν θα μου κρατήσεις το χέρι
Αν θα πεις σ’ αγαπώ
Σφίγγω το κεφάλι μου να εκτοξευθείς
Να φύγεις
Κι όλο γυρνάς τα βράδια ώρα 11 και 8
Δεν βγήκαν αγάπη μου λέξεις να σε χωρέσουν
Όσο διαρκεί ένα τσιγάρο.
Για τόσο λίγο
Γιατί μόνο έτσι θα μπορούσα να επιζήσω
Είσαι χείμαρρος που με πνίγει
Και δεν με πιάνουν τα χάπια
Και μια σύγχυση κάθεται δίπλα μου φορώντας το πρόσωπό σου
Κλέβεις απ όλα τη μορφή τους
Είσαι θάλασσα, ωκεανός και είμαι στον πάτο
Κλειστά μάτια, χωρίς ανάσα, αν μπεις μέσα μου θα με σκοτώσεις
Και δεν ξέρω να κολυμπώ
Και εσύ είσαι θάλασσα, ωκεανός
Κι εγώ στον πάτο με τσιμέντο
Με χτίζεις στους τοίχους λευκών, κενών, ψυχρών δωματίων
Σκορπιέσαι γύρω μου
Γυαλιά
Έχω νύχια μακριά να γδάρω τα μάτια μου
Να μη σε βλέπω
Όταν προδώσεις τον έρωτα
γίνεται μια αποκόλληση από το σώμα
έτσι νιώθεις, όταν προδώσεις τον έρωτα

(Photo by Konstantine Konstellation)