Κοινοποιησεις

 

 

Οι λέξεις μου φτωχαίνουνε με τον καιρό
σου ζητώ να μου δώσεις ένα φιλί στο λαιμό
έπειτα στον καρπό και στη κοιλιά
Για να σου πω πόσο μου λείπεις κάθε φορά που με φιλάς

Πώς κανείς να γεφυρώσει το χάσμα των σωμάτων;
Τα δύο να γίνουν ένα
Ο κενός χώρος να γεμίσει

Μία ζεστή εικόνα παγωμένη έχω στο μυαλό μου.
Ένα καλοκαίρι δίπλα σε παγωτά και θάλασσα ,
τα πόδια σου στην άμμο να μικραίνουν την απόσταση και εσύ να έρχεσαι
Κι ας μην φτάνεις ποτέ
μου αρκεί να έρχεσαι .

Προηγούμενο άρθροΆτιτλο
Επόμενο άρθροΕ. Μύρων | In vivo
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.