Κοινοποιησεις

[Κανένα εύρος δεν μπορεί να διανυθεί χωρίς αντανάκλαση]

Κι όταν εκείνο το τερατάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου
Σου προκαλούσε τρόμο κι εσύ σχημάτιζες σε σχήμα οβάλ
Μια κραυγή stop
Σχισμή που λέγεται στόμα σε πρόσωπο –αραιωμένα τα δύο οστέινα που
Που λέγονται δόντια
Όλη η υπόλοιπη ήσουν τσιμεντωμένη με θέληση
Ποτέ δεν κατάλαβες πως η σύνθεση απαιτεί Απόσχιση
Μετατόπιση και Διαχωρισμό του χώρου σε πολλά τμήματα
Έτσι που κυλινδρικά να μπαίνουν οι ζωές και τα επεισόδια
Να ενώνονται και να τεντώνονται στον χρόνο
Μέχρι να βρουν την δίδυμη φλόγα σε μια δυνητική μετενσάρκωση
Τότε που σε φώναζα Ένα στόμα διάπλατο και παγιδευμένο στο βάθος
Οισοφάγο των λέξεων
Χρειάζομαι νερό και μια μήτρα να γεννηθώ από την αρχή
Και με τον ώμο ξεγύμνωτο
Να μπορώ να καμπυλώνω την μουσική στον χώρο και τον χώρο στην μουσική
Κι εσύ μου έδωσες όλη την πηγή του χρόνου από τότε που
Η σημασία της αφής πήρε διάσταση άλλη

 

 

(Republication #VoidNetwork | 2018)