Έπινα μία μπύρα στο Frog and Rozbif – τι γελοίο όνομα για μαγαζί –
τότε ήταν το μόνο βράδυ που γέλασα,
γέλασα με την τραγική ειρωνεία που ζούσα σε αυτή την πόλη.

Αστυνόμος – Πότε πήρες την απόφαση σου;

Πέρασε την πύλη ελέγχου λέγοντάς μου με αυτό το γλυκό
της ύφος αν θα πάω στη Γαλλία, χαμογέλασα δεν απάντησα
και συνέχισα να την κοιτάζω μέχρι που έφυγε από το οπτικό μου πεδίο.
Ήθελα να εκμεταλλευτώ και τα τελευταία δευτερόλεπτα που θα την έβλεπα.
Μπήκα μέσα στο αμάξι μου, έμεινα 10 λεπτά σκεπτόμενος τι να κάνω ,
πήρα την απόφαση μου και έφυγα.

Καθώς έφευγα από μία παμπ κοντά στο Saint Remi με τη βροχή
να έχει πιάσει για τα καλά ήξερα ότι έχω μία πόλη
σε αυτό τον πλανήτη για την οποία θα μπορούσα να πω κάπου, κάποτε,
σε κάποιον μία ιστορία.
Το πώς η ιστορία αυτή θα επηρέαζε εμένα δεν το ήξερα
και δεν πολύ ένοιαζε κιόλας.
Τώρα όσο για εκείνη δεν έχω ιδέα.
Δεν μπορώ να προσεγγίσω τον τρόπο σκέψης της σε αυτό το κομμάτι.
Δεν ήμασταν άγνωστοι ως προς τις τεχνικές  λεπτομέρειες της  ζωής
ηλικία σπουδές για ενδιαφέροντα αλλά ήμασταν άγνωστοι ως προς  τις
συναισθηματικές  λεπτομέρειες τις  οποίες πάντα αξίζει ο κόπος
να τις εξερευνήσεις και να τρομοκρατηθείς.

Αστυνόμος  – Πώς τρομοκρατήθηκες;

Με τρομοκράτησε εκείνο το βράδυ με την άνεση που είχε
στο περπάτημα, με τα ίσια ξανθά μαλλιά της  να απλώνονται
πάνω από τους ώμους και να καταλήγουν χαμηλά κάτω στη μέση της.
Τα δύο μπροστινά της δόντια προ εξείχαν λίγο δημιουργώντας έτσι μία
γλυκύτητα στο πρόσωπό της.
Η τρομοκρατία μου ολοκληρώθηκε από τα λόγια, τη σκέψη,
τις εκφράσεις και τα γαλάζια μάτια της.
Κάποιες φορές μίλαγε ασταμάτητα και εγώ απλά τη χάζευα δίχως
να ακούω και πολύ προσεκτικά αυτά που μου έλεγε.
Η χημεία που είχαμε δημιουργήσει με έκανε να σκεφτώ αρκετές φορές
αν βρίσκομαι ενώπιον μιας πραγματικής οντότητας ή απλά έχω παραισθήσεις.

Οι παραισθήσεις μου κράτησαν και για τις μέρες που ήμουν στο Μπορντό.
Κάθε ξανθιά κοπέλα με τις αναλογίες της μου τράβαγε το βλέμμα.

Λίγες μέρες πριν την πτήση μου έστειλε το παρακάτω μεηλ.

– Θα ήθελα να σου πω ότι από τότε που ήρθα στο Μπορντό,
γνώρισα κάποιον και αρχίσαμε να βγαίνουμε.
Συγγνώμη που στο λέω έτσι αλλά δεν θέλω να αισθανθείς άσχημα όταν έρθεις. –

Της απάντησα

– Αποδέχομαι το γεγονός ότι βγαίνεις με κάποιον και είναι κατανοητό.
Οπότε δεν νομίζω να υπάρχει λόγος να συναντηθούμε.- 

Μόνο αυτό θα μου επέτρεπε ο εγωισμός μου να της απαντήσω.

17-23  ήταν οι μέρες που πέρασαν σε αυτή την πόλη
με την εξαιρετική της  χωροταξία.
Κάθε μέρα ήταν και πιο δύσκολη διότι τελείωναν τα πάρκα και τα μνημεία
που ήθελα να δω και οι άπειρες βόλτες στους δρόμους
δίχως κανέναν προορισμό έχαναν σιγά-σιγά το αίσθημα της εξερεύνησης
που είχα στην αρχή.
Ο καιρός δεν βοηθούσε και πολύ μιας και η συννεφιά
ήταν το μόνιμο καιρικό φαινόμενο με τον ήλιο να εμφανίζεται
σποραδικά μέσα στην ημέρα.
Τα βράδια πήγαινα σε μια παμπ κοντά στο Sainte Remi.
Ο δρόμος της Saint Catherine ήταν αυτός που έμαθα καλύτερα από όλους.
Πηγαίνοντας πάνω κάτω στα μαγαζιά και χαζεύοντας τους Γάλλους
δεν καταλάβαινα τίποτα από τις κουβέντες τους ,
έτσι παρατηρούσα το περπάτημα τα ρούχα και τις εκφράσεις του
προσώπου τους , ήταν τα μόνα μέσα που διέθετα.
Περπατώντας ανάμεσα στους ανθρώπους προσπαθούσα να αντιληφθώ
το χαρακτήρα της.
Κάποιες φορές κατέληγα στο γεγονός ότι μοιάζει αρκετά με εμένα
και κατά κάποιο τρόπο είναι η γυναικεία εκδοχή του παρορμητικού
μου χαρακτήρα και άλλες φορές ότι είναι μία ελαφρόμυαλη , ένα κοριτσάκι.

Αστυνομικός – Είχε κάνει πανεπιστημιακές σπουδές;

Αν ναι , τότε δεν θα μπορούσε να είναι ελαφρόμυαλη;

Αστυνομικός  – Όχι απλά προσπαθώ να καταλάβω τι προσλαμβάνουσες είχε.

Ναι είχε κάνει πολλές σπουδές στην επικοινωνία επίσης είχε μάστερ
δε θυμάμαι σε ποιο πεδίο.
Αλλά ξέρεις μου είπε κάτι που με έβαλε σε πολλές σκέψεις.

Αστυνομικός – Τι είπε;

Έβρισκε ενδιαφέρον να καταλάβει το λόγο πίσω από τις πράξεις
των ανθρώπων.

Αστυνομικός – Γιατί είναι περίεργο αυτό;

Δεν είναι περίεργο .
Βασικά είναι ένα πολύ ωραίο θέμα για σκέψη,
αλλά ο τρόπος με τον οποίο το είπε με έκανε
να σκεφτώ ότι μιλούσε για σεξουαλική συμπεριφορά
και το πώς αυτή επηρεάζει τις ζωές των ανθρώπων.
Ομοφυλόφιλοι, λεσβίες, τρανς και πολλές άλλες σεξουαλικές συμπεριφορές
είναι ίσως ένα πεδίο που το ήξερα καλά.
Ίσως να έψαχνε να δει άμα βρίσκεται σε κάποια από
αυτές τις κατηγορίες προσπαθώντας να βρει τη σεξουαλική της ταυτότητα.

Αστυνομικός  –  Ότι και να ήταν αυτή εσύ γιατί επέλεξες σε αυτή την κατάσταση;

Γιατί το επιθυμούσα και συνεχίζω να επιθυμώ μελαγχολικές και καταθλιπτικές καταστάσεις
σε όλους τους τομείς όσο και να με γονατίζουν όσο
και να με κάνει να θέλω να κλάψω χωρίς ποτέ να τα καταφέρει  τις έχω ανάγκη.
Ονειρεύομαι μεγαλειώδη γεγονότα για τη ζωή μου και τα τελειώνω
με αποχωρισμούς και μοναχικές καταστάσεις ζωής, σκέψεις και τρόπο αντίληψης.
Συνεπώς το δικό μου γιατί όλα τα προκαλούσε η σκέψη μου
και τα εφάρμοσε βίαια στο σώμα μου.
Ήθελα να συγκεντρώσω την προσοχή μου στην καλλιέργεια της ευστροφίας
του μυαλού μου για τις επιστήμες και να ξεγράψω
από τις σκέψεις μου τους ανθρώπους και τις γυναίκες.
Αλλά πάντα κάτι με τράβαγε πίσω στη σκληρότητα του δρόμου.
Του δρόμου που μου έμαθε να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου
να φέρομαι με ευγένεια μόνο σε όποιον το άξιζε,
να καταλαβαίνω γρήγορα το λόγο που κάποιος που προσεγγίζει.
Το σημαντικότερο μάθημα του ήταν η απόδειξη του πραγματικού.
Αν ένα σχήμα μοιάζει με κύκλο αυτό δεν αρκεί πρέπει
να το αποδείξεις με γεωμετρικές μεθόδους ότι είναι κύκλος και μόνο αυτό.
Αλλά όλα αυτά τα οποία έμοιαζε να είναι αυτή για μένα
δεν μπορούσα να τα εφαρμόσω καμία γεωμετρική μέθοδο
το μόνο που έκανα ήταν να ήλπιζα στο αληθινό.
Αυτά είναι τα άλυτα προβλήματα με τους ανθρώπους το καλό
είναι ότι γνωρίζουμε πως είναι άλυτα και απλά ζούμε με αυτά
καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής μας σε αυτό το φυσικό
και τεχνητό περιβάλλον που ζούμε.
Στα πάρκα στην εξοχή σε δημόσια κτίρια σε τράπεζες
και σε ένα σωρό άλλα μέρη οι άνθρωποι συναθροίζονται
και με απόλυτη άγνοια για το ποιος είναι ο διπλανός του.

Αστυνομικός  – Εσύ πώς την συνάντησες ;

Τυχαία έξω από μία τράπεζα έργα ένα βράδυ που γύρναγα τη δουλειά .
Ήταν μαζί με τρεις φίλες της σε αυτό το αλλόκοτο ώρες – ώρες νησί που ζω.
Ένα νησί που σφύζει από ζωή τα καλοκαίρια με τους δρόμους κατακλυσμένους
κυρίως από Σκανδιναβούς που ψάχνουν μερικές ημέρες ηλίου μιας
και η  μουντάδα των χωρών τους είναι καθημερινή.
Συνεπώς τα καλοκαίρια οι δρόμοι μετατρέπονται σε ένα τεράστιο πανηγύρι
με νεαρούς τουρίστες να έρχονται για να πιουν να μεθύσουν
να γευτούν το αλάτι από τις ειδυλλιακές παραλίες του νησιού
και φυσικά για να κάνουν σεξ με ντόπιους έτσι για να ολοκληρωθεί
η διασκέδαση.
Εκείνη βέβαια δεν έψαχνε το τελευταίο.
Σίγουρα τα υπόλοιπα αλλά δεν νοιαζόταν για σεξουαλική διασκέδαση.
Προσφέρθηκα να τις πάω μέχρι το ξενοδοχείο τους μιας
και ήταν αργά και δεν είχε λεωφορεία.

Αστυνομικός  –  Όταν της το είπες αυτό την είχες προσέξει καλά ;

Όχι πολύ καλά , απλά έκανα την καλή πράξη της ημέρας.
Η διαδρομή ήταν ευχάριστη, αυτές μεθυσμένες οπότε δεν έλειπε η διάθεση
για κουβέντα και γέλια.

Φτάνοντας στο ξενοδοχείο που δεν ήταν ακριβώς ξενοδοχείο
αλλά ένα διώροφο σε μία απομακρυσμένη περιοχή έξω από την πόλη
με δωμάτια σε κάθε όροφο ζήτησα τον αριθμό της μήπως
και την ξανά έβλεπα.
Μου τον έδωσε αμέσως δίχως αντίρρηση.

Μία από τις επόμενες μέρες έκανα κάτι παραδόσεις για τα
ενοικιαστικά που δούλευα τα πρωινά αρκετά ζαλισμένος
και καταρρακωμένος από τη ζοφερή και αλλόκοτη μιας
και ζούσα στο νησί καθημερινότητά μου.
Στην τελευταία παράδοση έδωσαν αμάξι σε έναν  που πρέπει να
είχε βόρειο αφρικανικές ρίζες και τον ρώτησα για τον αριθμό της
μιας και είχα προσπαθήσει να την καλέσω αλλά πάντα ακουγόταν
ένα μήνυμα στα Γαλλικά και δεν καταλάβαινα λέξη.
Ο τύπος μου είπε πως ο αριθμός είχε ένα μηδενικό παραπάνω.
Κατάφερα να το διορθώσω και αυτό.
Ένιωθα τυχερός που θα μπορούσα πλέον να την καλέσω.
Εξάλλου αυτό είναι τύχη η διόρθωση των γεγονότων
από το πουθενά και για το τίποτα.
Γύρισα σπίτι το βράδυ , έκανα ένα γρήγορο μπάνιο,
πήρα το αμάξι και πήγα να τη συναντήσω αφού πρώτα
είχαμε συνεννοηθεί από το τηλέφωνο.
Είχαν καθίσει σε μία ταβέρνα κοντά στην παραλία, έκατσα και εγώ μαζί.
Τότε ήταν που έμαθα ότι κάνει pole dancing έτσι δικαιολογείται
το  όμορφα σμιλεμένο κορμί της.
Έπειτα πήγαμε σε αυτό που έμοιαζε με ξενοδοχείο.
Μετά από λίγο οι φίλες της κοιμήθηκαν και εμείς συνεχίσαμε
να μιλάμε μέχρι αργά.
Το πρωί θα έφευγε οπότε είχαμε μόνο λίγες ώρες.
Που και που ανέφερε ότι έχει πάει αργά και πρέπει
να κοιμηθεί της απαντούσα απλά με ένα νεύμα.
Ήταν σαν να μου έλεγε έλα φίλα με γιατί θα φύγω σε λίγο.
Τουλάχιστον αυτό αντιλαμβανόμουν, μπορεί να είχα εξαπατηθεί από τη γυναικεία
της φύση.
Αν και έμοιαζε περισσότερο με άνθρωπο παρά με γυναίκα πάντα
πρέπει να  προσεχείς πότε κάποια χρησιμοποιεί τη γυναικεία της πλευρά
για να σε κοροϊδέψει και να σε παγίδευση.
Ανταλλάξαμε αρκετά φιλιά με πάθος, ένταση και ήταν φανερό
από τους δυο μας το αίσθημα της ερωτικής έλξης.
Αυτά συνεχίστηκαν και στο αεροδρόμιο.
Εκεί πήρα μία γεύση από τις ικανότητές της στο pole dancing.
Όπως καταλαβαίνετε αστυνόμε εγώ είμαι απλά ένα θύμα ο τρομοκράτης
βρίσκεται ακόμα και έξω.

Αστυνομικός – Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου.

Περιμένετε θα ήθελα να σας πω για εκείνο το βράδυ στο Frog and Rozbif
που έπινα μία μπύρα και είδα..

Αστυνομικός  – Δεν χρειάζεται να ακούσω άλλο τις ιστορίες σου.
Καλό βράδυ.