Κοινοποιησεις
 
 
Μια ζωγραφιστή πεταλούδα κάθισε στην πλάτη
εκείνου του κοριτσιού.
 
Μια πεταλούδα που θα υπάρχει περισσότερο
από τη νιότη του δέρματος όπου ζει.
 
Όταν το κορίτσι γεράσει, εκεί θα κάθεται,
ακόμα νέα, η πεταλούδα.
 
Πώς θα είναι η πλάτη του κοριτσιού
μόλις χαθεί η νιότη του δέρματός της;
 
Πώς θα είναι το κορίτσι που τώρα φωτίζει τον πάγκο με τα φρούτα
σαν άλλο ένα φρούτο στα χέρια μου;
 
Οι γέροι του αύριο θα είναι
ίδιοι με αυτούς του σήμερα και του πάντοτε;
 
Ή θα είναι διαφορετικοί, οι γυναίκες με στολίδια στα πεσμένα τους στήθη
και οι άντρες με μεγάλα σκουλαρίκια στα κουφά αυτιά τους;
 
Οι πεταλούδες θα πετάνε στις πλάτες γερασμένων κοριτσιών,
θα ζαρώνουν τα φτερά τους πάνω από νεκροκρέβατα,
τα ζωγραφιστά λουλούδια θα ξεραίνονται και θα πεθαίνουν
χαμηλά στην πλάτη;
 
Ίσως δεν προφτάσω να το δω, θα έχω χαθεί ως τότε,
τρεμάμενα χέρια κάτω από το τζιν μου
ή ένα μυαλό χαμένο στην κάνναβη
για να απαλύνω τους πόνους του καρκίνου.
 
Ω, μια ζωγραφιστή πεταλούδα κάθισε στην πλάτη
εκείνου του κοριτσιού
 
Μια πεταλούδα που θα έχει ανάσα όταν εκείνης τελειώσει.
 
Όταν θα εκπνεύσει για τελευταία φορά
εκεί θα κάθεται ακόμα η πεταλούδα.
 
Θα πετάξει μακριά όταν αποτεφρώσουν τη σάρκα της;
 
Θα σαπίσει στον τάφο σαν Αιγύπτια παλλακίδα;
 
Θα την ακούσει κάποια να πετάει ή να καίγεται ή να σαπίζει
και θα έρθει να της αφηγηθεί;
 
Θα ακούσει κάποια την ιστορία της μοναξιάς με το ακουστικό της,
με τα τεράστια σκουλαρίκια στα κουφά αυτιά της;
 
Δεν είναι ίδιες πάντα οι ερωτήσεις;
 
Θα ξαναδώ την πεταλούδα μια μέρα;
Θα δω το κορίτσι;
Θα υπάρχουν και τότε πάγκοι με φρούτα;

.
(Μετάφραση: Βασίλης Μανουσάκης)