Κοινοποιησεις

Υπέροχη αφορμή η άδεια Αθήνα
μήπως και ζήσουμε
μια τζούρα απ’ τα ”Φθηνά Τσιγάρα”

Πότε θα σωθούν τα γράμματα στα κινητά αφής
από την επανειλημμένη επαναληπτική φθορά
του “σε θέλω”

πότε θα στείλουμε στο διάολο τις εργοστασιακές
ρυθμίσεις και θα τη στήσεις έξω από την
πολυκατοικία μου κάνοντας εναλλακτικό
κάμπινγκ

πότε θα μπαρουτιάσουμε τη στάση που ο
έρωτας δεν σου περνά με τον επόμενο πάλι

πότε θα κοκκινίσουν από δεύτερη νιότη οι ρόζοι
στα χέρια αγαπημένων

πότε οι νέοι θα επιστρέψουν στα χωριά αυτό το
καλοκαίρι και δεν θα αφήσουν το χωριό να
ορφανέψει

πότε θα κάψουμε τη Βουλή για να
ξεκουράσουμε επιτέλους τον τσολιά στον
άγνωστο στρατιώτη

Ως πότε θα βαράμε προσοχή -στρατιωτάκια
ακούνητα, αγέλαστα, ακίνητα- στις χαλασμένες
πρωτεύουσες αυτού του κόσμου

πότε θα στάξεις όλη σου την προσοχή στις
σερβιτόρες που έχουν απομείνει Αύγουστο μήνα
στο καμίνι και προσπαθούν να ικανοποιήσουν
τις ηγετικές σου ορέξεις μήπως και το επόμενο
καλοκαίρι διακοπάρουν

πότε θα γίνω αμάν της αγανάκτησης στα χείλη
κι αντί για τράπεζες θα μπουκάρουμε ο ένας στο
στόμα του άλλου

ως πότε θα τσακωνόμαστε περισσότερο όσο
γνωριζόμαστε και πότε θα ξεσαλώσει η
οξυγονοκόλληση της γλώσσας πάνω στο
δόντι

σε ποιο νησί θα καταπιούμε το
πορτοκαλοκόκκινο που εκσπερματώνει
κομπάζοντας ο ήλιος το δείλι και,

ποιον χειμώνα θα ακούσουμε το άγριο ροκ των
τζιτζικιών σε τραγούδι του Αγγελάκα να μας
θυμίζει εκείνο το καλοκαίρι;