Κοινοποιησεις

Βεβαίως και ολόκληρη η ζωή είναι μια διαδικασία αποσυνθέσεως, αλλά
τα
 χτυπήματα που κάνουνε τη φανερή ζημιά ­τα δυνατά ξαφνικά
χτυπήματα που
 έρχονται, ή τουλάχιστον έτσι δείχνουνε, από τα έξω­,
αυτά τα οποία θυμάσαι και βλαστημάς και, σε στιγμές αδυναμίας,
τα εξομολογείσαι στους φίλους σου, δεν εμφανίζουν τα αποτελέσματά τους
αμέσως.
 Υπάρχει και ένα άλλου είδους χτύπημα που έρχεται από
τα μέσα ­το οποίο δεν αισθάνεσαι παρά μόνον όταν
 είναι πια πολύ
αργά για να κάνεις κάτι,
 όταν συνειδητοποιήσεις τελεσίδικα ότι κατά
κάποιον τρόπο δεν πρόκειται ποτέ να ξαναγίνεις τόσο καλός άνθρωπος
όσο ήσουν.
 Το πρώτο είδος σπασίματος μοιάζει να γίνεται γοργά,
το δεύτερο συντελείται σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις μα το συνειδητοποιείς
εξαιρετικά απότομα.

.
(Μετάφραση: Μανώλης Σαββίδης)