Κοινοποιησεις
 
Τις ημέρες τις αποτυχίας
έχω στο κεφάλι ένα τρακτέρ
που το πάει γαμιώντας ένας μεθύστακας
από το κωλόμπαρο ντουγρού για την τζαμαρία
φωνάζοντας σε περαστικούς
που δεν υπάρχουν
“Θα μου τον δεις τον λιά”
Στους άδειους δρόμους
στην παλιά εθνική οδό που διασχίζει όλα τα χωριά
Όταν τελικά το τρακάρει
Τα θρύψαλα μπαίνουν στα μάτια μου
Τυφλώνομαι
Τα αίματά του
Μου βουλώνουν τα αυτιά
Η μυρωδιά από τα λάστιχα μου τρυπάει τη μύτη
Το στόμα μου στεγνό
Γεύση από καθαρό οινόπνευμα
ο εμετός που κατάπιε
Ο ιδρώτας με λούζει
Τα πόδια δε μπορούν να κουνηθούν
Η καρδιά χτυπά
ίσα ίσα μην και ξυπνήσει
κανένα συναίσθημα
Μην νιώσεις κάτι
που δε μπορείς να το ζήσεις
Πλοτ τουιστ:
Σε αυτήν την εκδοχή
το τρακτέρ πατάει και συνθλίβει εσένα
Τα χέρια γράφουν
αυτόματη γραφή
αποστασιοποιημένα και τρέμοντας
ένα ποίημα ή μια μουτζούρα
Προηγήθηκαν νύχτες
που με πολύ κόπο
έφεραν
αυτές τις ημέρες
Κι αυτό το σώμα είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς
Κύριε στο κεφάλι μου αν με ακούτε
σηκωθείτε να πιούμε σε αυτό
ένα jameson με πολύ πάγο και νερό
 
Ζήτω οι ημέρες τις αποτυχίας!