Κοινοποιησεις

Από τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΣΑΛΑΠΑ

ΝΑΙ! Δεν διάβασες λάθος. Δεν έχεις αστιγματισμό. Δεν σε γελούν τα μάτια σου, αγαπητή σύγχρονη φεμινίστρια! Άκου το ξανά από το σαλαπίσιο στοματάκι.

Πάαινε φάε ένα καζάνι φασουλάδα από αυτό που φκιάνανε κάθε Τετάρτη στο 716 Τάγμα Μηχανικού στα Βρυσικά Έβρου, που μετά αμόλαγες κλάνα και έκλεινε η τρούπα του όζοντος από το πόσο αβέρτη ήτανε, και μετά έλα στήσε την κωλάρα σου και κλάσε μου τον γκιώνη μπιγκ τάημ, γιατί, ΚΑΙΡΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, ΜΑΣ ΕΧΕΤΕ ΖΑΛΙΣΕΙ Τ’ ΑΡΧΙΔΙΑ με τον φεμινισμό σας και όλες τις μαλακίες που αποτελούν τα παρελκόμενά του.

Ας το κάνω λίγο πιο λιανό, όμως, για να γίνει και πιο κατανοητό.

Γενικότερα, ζούμε στην εποχή του πολίτικαλυ κορέκτ. Εξηγώ.

–         ΑΧ, μην πεις ένα αστείο για τους γκέη, είσαι ομοφοβικός.

–         Μην κοιτάξεις την κωλάρα και τις βυζούκλες της γκόμενας που μόλις πέρασε και σχολιάσεις, είσαι σεξιστής.

–         Μη λες ανέκδοτα για τους μαύρους ή οποιαδήποτε άλλη φυλή, είσαι ρατσιστής.

–         Μην κάνεις πολιτικά αστεία για τους αριστερούς, είσαι φασίστας.

–         Μην κάνεις πολιτικά αστεία για τους δεξιούς, είσαι αναρχοάπλυτος.

–         Μην πεις ότι γυναίκες και άνδρες δεν είναι ίδιοι, είσαι ένας μαλάκας φαλλοκράτης.

Πριν προχωρήσουμε, λοιπόν, στο κυρίως θέμα μας, ας καταδικάσουμε πρώτα το πολίτικαλυ κορέκτνες απ’ όπου κι αν προέρχεται, ας πούμε ΝΑ ΠΑ’ ΝΑ ΓΑΜΗΘΟΥΝΕ ΑΠΟ ΚΩΛΟ ΟΣΟΙ ΠΑΝΕ ΝΑ ΦΙΜΩΣΟΥΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ας καταλάβουμε ότι σε λίγο όποιον τον ενοχλεί κάτι που είπε κάποιος θα μπορεί να φτιάξει μια ομάδα αντίστασης η οποία εν τέλει είναι ο πραγματικός ΠΟΛΕΜΙΟΣ της αληθινής και τρου φρήντομ και η βάση της αρχής του υποχθόνιου νέο-ολοκληρωτισμού (πολύ επικίνδυνο…) και ας προχωρήσουμε βλέποντας ένα μικρό απόφθεγμα από τον Θεό. Όχι τον μπαμπά του Χριστούλη, τον κανονικό Θεό.

Πάμε σε βίντεο, κύριε Μπιρσίμ.

Ωραία. Αχχχχ, φτιάχτηκα λίγο ακούγοντας το βαγγέλιο από το στοματάκι του αυτοπροσώπως.

Πάμε παρακάτου, αλλά πριν το κάνουμε ας σηκωθούμε όλοι από τις θέσεις μας και ας δώσουμε ένα γερό χειροκρότημα στους Πόντιους με δάκρυα στα μάτια από τη συγκίνα.

Τους γαμάμε τη μάνα από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας, έχουμε πει τα χειρότερα γι’ αυτούς σε ανέκδοτα, ουσιαστικά ενώ είναι μια πανέξυπνη φάρα ανθρώπων με τεράστιες επιτυχίες σε πάρα πολύ σημαντικούς τομείς, εμείς τους παρουσιάζουμε συνεχώς σαν καθυστερημένους, κι αυτοί αντί να παρεξηγιόνται και να κλαίνε το μουνί τους στα κανάλια και σε διαδηλώσεις για το πόσο άδικοι και ρατσισταί είμαστε όλοι απέναντί τους, ΒΓΑΖΟΥΝΕ ΚΙ ΑΛΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΚΩΛΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΟ ΓΕΛΙΟ.

Γιατι; Γιατί απλώς δεν είναι κομπλεξικοί και υπερευαίσθητοι μαλάκες που περιμένουν στη γωνία για να πει κάτι κάποιος, να αρπαχτούν από αυτό και μετά να μας γαμάνε τη ζωή φορέβα και να μας φέρνουν και το πιτσίλιζμα στη γυαλαμπούκα, ωσάν Μπράντι Λοβ στο Πορνχάμπ τελεία κομ (δεν τα ξέρω εγώ αυτά, ένας φίλος μου τα βλέπει και μου τα λέει).

Υποχθόνιος νέο-ολοκληρωτισμός, λοιπόν, και πώς αυτός εκφράζεται στον σύγχρονο κόζμο.

Είμαι ένας τύπος που για οποιονδήποτε λόγο ανήκω σε μια μειονότητα (γκέη, τρανς, φέμεν, φυλετική, οτιδήποτε σας ταιρίαζει βάλτε το στον ντορβά) και τα αισθήματά μου θίγονται όταν κάποιοι θεωρώ ότι είναι offensive απέναντί μου.

Επειδή εν τέλει το πρόβλημά μου είναι ότι έχω τόσο ευαίσθητη ψυχούλα που δεν μπορώ να κάνω coping with it και να συνεχίσω να ζω τη ζωούλα μου γράφοντας τους haters πουλί μου, συγκεντρώνομαι και συνασπίζομαι με άλλους τρομπέτες του είδους μου εναντίον ενός κοινού αόρατου εν τέλει εχθρού, θεωρώντας ότι η άτιμη η κενωνία με αδικεί-κατακρίνει-κατακρεουργεί, και προσπαθούμε να φιμώσουμε τις φωνές όλων αυτών που θεωρούμε ότι βρίσκονται απέναντί μας.

Μάγκες και μάγκισσες, το λεπόν.

Καλή η κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα, μαζί σας, αλλά όλο αυτό το φάζμα μαζικής υπερμαλάκυνσης εν τέλει οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε τοποθέτηση του πολίτικαλυ κορέκτνες σε ρόλο τοτέμ της κοινωνίας, που όλοι στο τέλος προσκυνάμε, με αποτέλεζμα να φοβάσαι να πεις πι χι ότι οι φεμινίστριες τελικά λένε μαλακίες και το μόνο που θέλουν είναι άκοπο σκονιζμένο πούτσο μέσα από τουβλότρουπα σε γιαπί Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή, γιατί κάποια μαλακισμένη τύπου Χουρφέμ Σουλτάν από τη σελίδα ΝΑΙ ΕΙΣΑΙ ΜΙΣΟΓΥΝΗΣ, που κανονικά θα έπρεπε να λέγεται ΝΑΙ ΜΙΣΩ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΕ ΑΓΑΠΟΥΣΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΖ ΜΟΥ, θα πει ότι «αυτός κάνει slut shaming, man entitlement» και ούλες τις κλαπαρχιδιές που κατά καιρούς ξεστομίζει.

Όχι, Χουρφέμ μου, δεν είμαστε όλοι μισογύνηδες, κάποιοι είναι, αλλά όχι όλοι. Όπως και δεν ισχύει το αντίθετο, ότι όλες οι γκόμενες είναι μαλακισμένες. Άλλες είναι, άλλες αξίζουν τρελή ρισπέκτα. Ούτε αναπαράγουμε όλοι «πατριαρχικά μοτίβα», γαμώ το χριστούλη σου, γκιόσα. Κάποιοι το κάνουν και το εννοούν, κάποιοι κάνουν χιούμορ και έχει πλάκα, αλλά όχι για σένα και τις όμοιές σου, γιατί είστε πολύ ευαισθητούλες για να το πιάσετε και προτιμάτε να ιδρύσετε ούλες μαζί το ΠΚΦΕΣΠ, δηλαδή το Πανελλήνιο Κόμμα Φέμεν Ενάντια Στον Πούτσο.

Άλλαξε το «στον» με το «για τον» και είσαι μέσα.

Επίσης, φορ γκαντς σέηκ, αποδέξου ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το γεγονός ότι είμαστε γαμημένα διαφορετικοί ως όντα άνδρες και γυναίκες, κάτι που είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά και δεν αναιρείται όση τρούχα κι αν αφήσεις στο μουνί μέχρι να γίνει θάμνος για να μας αποδείξεις το αντίθετο.

Πάμε ξανά.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ. ΑΛΛΟ. ΑΝΔΡΑΣ. ΚΑΙ. ΑΛΛΟ. ΓΥΝΑΙΚΑ.

Πάμε πάλι. ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ. ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ. ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ (άρα και με πολλές προεκτάσεις).

Κάνε επανάλα αυτές τις δύο γραμμές πολλές φορές και ίσως καταλάβεις κάτι σωστό για μια φορά στη ζωή σου.

Ναι, είμαστε ισότιμοι, αλλά ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ.

Επίσης, δεν είναι κακό να παραδεχτούμε ότι ένας από τους γαμημένους ρόλους της γυναίκας είναι αυτός της μάνας που βρίσκεται ΣΥΝΕΧΩΣ μαζί με τα παιδιά της και τα μεγαλώνει σωστά.

ΌΟΟΟΟΟΟΧΙ, Κώστα Σαλάπα.

–         «Θες να είναι η γυναίκα στο σπίτι και νοικοκυρά, δούλα και κυρά».

–         «Είσαι πατριαρχικό πρότυπο».

–         «Δεν ξέρω τι στα κομμάτια λέω, αλλά κάτι θα βρω για να αποδείξω ότι σε νοιάζει μόνο η πούτσα σου, την οποία θεωρείς ανώτερη από το μουνί μου και αυτό είναι λάθος».

Πάμε πάλι. ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ είμαστε θηλαστικά ζώα. Στη ζωή των θηλαστικών ζώων παίζει τεράστιο ρόλο το πόσο κοντά τους ήταν η μητέρα τους στην παιδική ηλικία και ειδικά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, όταν το παιδί πρέπει να περάσει την in-arms φάση, που πρέπει να είναι 24 ώρες τη μέρα προσκολλημένο στη μητέρα του.

Σύμφωνα με πολύ σοβαρές μελέτες που βγαίνουν τελευταία και σύμφωνα πάντα με το καλύτερο βιβλίο που αφορά το children raising, που έχει γραφτεί έβερ, το Continuum Concept της Jean Liedloff, οι άνθρωποι που περνούν αυτή τη φάση έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να έχουν άψογη ψυχική υγεία κατά τη διάρκεια της ζωής τους και να εκμηδενίσουν έτσι την εμφάνιση και πολλών άλλων ψυχοσωματικών νόσων.

Πούτσα πάλι, πούτσα πάλι, οέ, οέ, οέ.

Αλλά όχι. Έτσι δεν θα μπορεί να γίνει καριερίστα η Χουρφέμ και να έχει Λαποργίνι μια μέρα και της φιμώνουμε το στόμα.

Σάλτα γαμήσου, μωρή ολοκληρωτικιά σακαφχιόρα, και όπως γαμιέσαι δες αν έρχομαι κιόλας.

Ναι, ρε. Όλα τα υπόλοιπα θηλαστικά τα αφήνει η μαμά τους στην κούνια μόνα να κλαίνε τη νύχτα. Γι’ αυτό γαμάμε και δέρνουμε ως κοινωνία. Η γάτα αφήνει τα νεογέννητα γατάκια, δεν κοιμάται μαζί τους, μπας και το καταφέρει να γίνει εξέκιουτιμπ στην Γκολντμαν Σακς, για να αποδείξει ότι είναι καλύτερη από τον άντρα της και το ίδιο ικανή, λες και της είπαμε ποτέ ότι δεν είναι.

Και κάτι τελευταίο. Σε ενοχλούν πράγματα που λέει ο κόσμος και πολλές φορές έχεις και δίκιο, γιατί ναι, ακούγονται τρανές μαλακίες κατά καιρούς;

Ακολούθησε την αρχαιότερη συνταγή επιτυχίας. ΓΡΑΨ’ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΜΟΥΝΑΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ. Μη φτιάχνεις σελίδες και ίντερνετ τζιχάντ και μαχητές του πληκτρολογίου και τίγκα πολίτικαλύ κορέκτ και δεν είναι σωστό το ένα και το άλλο.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ. Όπως κι εσύ, αν δεν συμφωνάς με μένα, κλείνεις κείμενο και δεν με ξαναδιάβαζεις και είμαστε όλοι ευτυχισμένοι.

Και στην τελική, αν θες να είσαι ντε και καλά φεμινίστρια αυτού του τύπου, ρε παιδάκι μου, κάνε σκρολ απ.

Διάβασε ξανά τον τίτλο.

Φάε φασουλάδα.

Έλα κλάσε μου τον γκιώνη με φόρα.

Όπα.

Εκτός κι αν…

Είσαι από τις φεμινίστριες στο Ιράν, που πετάνε την μαντίλα και ξέρουν ότι παίζει να φάνε σφαίρα ανάμεσα στα μάτια.

Τις μαχήτριες γυναίκες στο Κομπανί, που τις παίζουν στα ίσα με ΑΚ47 με Ταλιμπαναίους και ξέρουν ότι αν τις πιάσουν θα τις βιάσουν πρώτα όλοι μαζί και μετά θα τις σκοτώσουν και θα τις γδάρουν, αλλά παρ’ όλα αυτά μάχονται ενάντια στο σκοτάδι.

Αν, από την άλλη, ζεις στον δυτικό κόσμο και θεωρείς ότι δεν είσαι ΙΣΟΤΙΜΗ απέναντι στους άνδρες, ΟΧΙ ΙΔΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ, αλλά ισότιμη, να σου πω ξανά το πρόγραμμα, μπας και δεν το κατάλαβες.

  1. Συνταγή φασολάδας από Άκη Πετρετζίκη.

Υλικά

  • 1/2 κιλό φασόλια λευκά μέτρια
  • 1 κοφτή κ.γ. αλάτι
  • 2 κλ. σέλερι
  • 3 καρότα
  • 1 κρεμμύδι μεγάλο ή 2 μικρά
  • 5 σκ. σκόρδο
  • 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας
  • 3 φύλλα δάφνης
  • 2 κλ. δενδρολίβανο
  • 1 κύβο ζωμό λαχανικών
  • 1 κόκκινο μήλο
  • 2 λίτρα νερό

Για το σερβίρισμα

  • μπούκοβο
  • ελαιόλαδο
  • αλάτι
  • πιπέρι
  • φέτα
  • αντζούγιες
  • ελιές
  • θυμάρι

Εκτέλεση

  • Βάζουμε τα φασόλια μας σε ένα μπολ και το γεμίζουμε με νερό, τόσο ώστε να τα καλύψει.
  • Ρίχνουμε 1 κοφτή κ.γ. αλάτι, ανακατεύουμε ελαφρά και αφήνουμε στην άκρη να μουλιάσουν για 8-12 ώρες.
  • Στην συνέχεια, σουρώνουμε, τα πλένουμε με πολύ κρύο νερό για να καθαρίσουν πολύ καλά, τα στραγγίζουμε ξανά και τα αφήνουμε στην άκρη.
  • Κόβουμε το σέλερι σε μεγάλα κομμάτια 1-2 εκ. και τα καρότα σε ροδέλες 1-2 εκ.
  • Χοντροκόβουμε το κρεμμύδι μας και λεπτοκόβουμε τις σκελίδες σκόρδου.
  • Βάζουμε μία κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά (δεν θέλουμε να κάψει), ρίχνουμε μέσα το ελαιόλαδο και τα λαχανικά μας.
  • Σοτάρουμε για 15-20 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά μας, ανακατεύοντας ελαφρά αν ά τακτά χρονικά διαστήματα.
  • Στην συνέχεια, αφού έχουν εξατμιστεί όλα τα υγρά από τα λαχανικά και έχουν μαλακώσει, ρίχνουμε τον πελτέ και σοτάρουμε για 1 λεπτό ανακατεύοντας το φαγητό μας.
  • Προσθέτουμε στη συνέχεια τα φασόλια, τα φύλλα δάφνης, το δεντρολίβανο, τον κύβο και ένα ολόκληρο μήλο. Βάζοντας το ολόκληρο μήλο μέσα στην κατσαρόλα μας δένει καλύτερα η σάλτσα μας. Θα το αφαιρέσουμε μόλις μαγειρευτεί το φαγητό μας.
  • Ρίχνουμε το νερό και καπακώνουμε την κατσαρόλα μας.
  • Σιγοβράζουμε την φασολάδα μας για 1 με 1 ½ ώρα.
  • Ελέγχουμε που και που μήπως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νερό που καλό είναι να είναι βραστό ώστε να μην διακοπεί ο βρασμός του φαγητού μας.
  • Δέκα λεπτά πριν βγάλουμε από την φωτιά ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι στο φαγητό μας και καπακώνουμε πάλι την κατσαρόλα μας.
  • Όταν είναι έτοιμη, αφαιρούμε από τη φωτιά, βγάζουμε το μήλο από την κατσαρόλα (δεν το χρειαζόμαστε μπορούμε να το πετάξουμε).
  • Σερβίρουμε τη σούπα πασπαλίζοντας με λίγο μπούκοβο, ραντίζουμε με ελαιόλαδο και αλατοπιπερώνουμε Συνοδεύουμε με φέτα, αντζούγιες, ελιές, θυμάρι και ελαιόλαδο.
  1. Έρχεσαι και με βρίσκεις.
  2. Μου κλάνεις γκιώνη.

Επίσης, Χουρφέμ, σε προκαλώ σε ιντερνετικό διάλογο ΟΠΟΤΕ θες, στον χώρο σου αβάδιστα. Σου υπόσχομαι ότι θα φας τέτοια πούτσα, που μετά θα ζβήσεις τη σελίδα Ναι είσαι μισογύνης και θα κάμεις μία για το πόσο αδικημένοι είναι οι άνδρες στη συγχρονη κοινωνία και ειδικότερα στον δυτικό κόζμο.

Άη εμ άουτ α χίαρ.

Προηγούμενο άρθροΜατούλα Ζαμάνη | Κωδικός: Εραστές του βυθού ενωθείτε.. | + του νότου 2/3/2018.
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι Ενός Έρωτα Ειλικρινούς | Του Raul Gomez Jattin
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΑΛΑΠΑΣ
Καλησπέρα σας. Λέγομαι Κωνσταντίνος Σαλάπας και έχω γεννηθεί πριν από 42 χρόνια στον (ομ)φαλλό του κόζμου, το μαγευτικό Αγρίνιο. Μερικά πράματα που θα έπρεπε να ξέρετε για μένα είναι ότι είμαι μουσικός (ντράμερ δηλαδή, όχι μουσικός κανονικός), πεχερεματίας (δηλαδή ένα ωδείο έχω, δεν το λες και κανονικός πεχερεματίας), συγγραφέας (κειμένων της μαύρης πούτσας δηλαδή, όχι κανονικών), κάμνω πολεμικαί τέχναι (χόμπι, όμως, όχι κανονικά ξύλο και τέτοια, μπρρρρρ), έχω παντρευτεί (δημαρχείο, όμως, μαλακίες, όχι κανονικά στην εκκλησά, όπως ούλοι οι χριστιανοί), και έχω ένα γιο, τον Στέφανο, που ελπίζω αυτός να γίνει λίγο πχιο κανονικός από εμένανε. Αλλά ίσως και όχι. Εδώ θα δγιαβάζετε κείμενα που λένε μόνο αλήθειες, που οι αλήθειες πονάνε, ειδικά αν πηγαίνουνε κόντρα στις αλήθειες που έχετε εσείς στο κεφάλι σας. Αν έχετε διαφορετική άποψη από εμένανε, θα σας έδινα ένα ημέηλ να μου στέλνετε, αλλά επειδή στ' αρχίδια μου, δεν θα σας δώσω. Στην τελική, ο καθείς και η αποψάρα του. Και εγώ με τη δική μου. Ξέρετε, άλλωστε, τι λένε για τις απόψεις; Εγώ όχι. Οπότε αν θέτε στείλτε μου στο ημέηλ. Που δεν έχω.