Κοινοποιησεις
 
Χάσαμε την ανθρωπιά μας
Γίναμε στρατόπεδα
Πολεμοχαρείς
Γίναμε μικρά ανθρωπάκια με φθόνο στην καρδιά μας
 
Στα χλωμά μας πρόσωπα την χαρά ζωγραφίσαμε
Και στα γυμνά μας σώματα τις πληγές μας μπαλώσαμε.
Φοβούμενοι τι θα μας βρει το πρωινό
Στου σκοταδιού την ασφάλεια τυλιχτήκαμε
 
Και εκεί που κάποτε ψηλά πετούσαμε
Τώρα στο βούρκο της μοναξιάς μας βυθιστήκαμε
Και εκεί που κάποτε η αγάπη μας άνθιζε
Τώρα ο φθόνος και η μνησικακία μας έθρεψε
Και σαν παχύσαρκοι πολεμοχαρείς ,
τρώμε τα πάντα στο πέρασμά μας
Τις ψυχές μας,
των άλλων,
των παιδιών μας.
 
Και οι ψυχές μας ουρλιάζουν για ελευθερία
Μα το μυαλό και οι πράξεις μας τη πνίγουν
Την πνίγουν με ένα ποτήρι αλκοόλ
Με ένα γραμμάριο σκόνη την θυσιάζουν
 
Και οι ψυχές μας εύθραυστες και αθώες παραμυθιάζονται.
Στο βωμό των ουσιών εκδίδονται
Στο κόσμο του ψέματος
Γυμνές και άρρωστες στην τρέλα παραδίνονται
Νεκρές, με τους ζωντανούς αναμιγνύονται
 
Και εκεί που κάποτε τα φτερά μας ανοιχτά, ψηλά μας ανεβάζανε
Τώρα στο βούρκο της μοναξιάς μας κατεβάσανε
Και σαν παχύσαρκοι πολεμοχαρείς ,
Τα πάντα στο διάβημα μας αφανίσαμε
Και τις ψυχές των γύρο μας καταβροχθίσαμε.