Κοινοποιησεις

Φωτο-γράφημα: Χρήστος Διαμάντης 

(colorstories: στη φωτογραφία η Δανάη Κασίμη )

Αυτά..

Τα γραπτά έγιναν ιδεολογίες
που γέννησαν Ιδέες που μας μιλούν
Κάποτε μιζεριάζουμε
και με τις λιακάδες
Κάποτε χαιρόμαστε 
με την ηχώ του ποιητή

Το κεφάλι ψηλά πάντα
Η στάση του μας ορίζει
Το μέσα μας χορεύει μαζί του
Η πραγματική ζωή περνάει την ώρα που γίνεται κάτι άλλο
Και η γη μας κρατάει γερά στα χέρια της
Κανείς από όλους μας δεν πατάει στέρεα
Καθένας μας ταξιδεύει μόνος πρός τα εκεί του.

Κι αυτή..

Η μουσική που χαιδεύει τ΄αυτιά μας είναι μέσα μας
Οι παλμοί μας καλπάζουν
Τα σάλια τους  αναμιγνύονται
Τα μυαλά τους τους σμίγουν
Οι μύες τους μας σπάνε
Και η καύλα μας καυτή λάβα επί του λαιμού της

Στην (αν)ήσυχη κατα τ’ άλλα γειτονιά των Εξαρχείων.

 

Προηγούμενο άρθροΤρεις τρεις εννιά | από Δύτης των νιπτήρων
Επόμενο άρθροΖοζέ Σαραμάγκου | Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.