Κοινοποιησεις

Όσο οι γυναίκες και οι άνδρες διαθέτουν τα αισθήματα που διαθέτουν – και
μια αλλαγή στο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς της κοινωνίας δεν μας
φαίνεται αρκετή για να τα μεταβάλει οριστικά- ο έρωτας, την ίδια στιγμή που
θα προσφέρει μεγάλη χαρά, θα προξενεί και μεγάλο πόνο. Με την κατάργηση
όλων των αιτίων που θα μπορούσαν να καταργηθούν, ο πόνος αυτός θα
μπορούσε να μειωθεί ή να απαλυνθεί, η πλήρης εξαφάνιση του όμως είναι
αδύνατη. Αποτελεί, άραγε, αυτή η διαπίστωση λόγο για να μην δεχθεί κάποιος
τις ιδέες μας και να θελήσει να παραμείνει εκουσίως στην παρούσα κατάσταση;
Εν προκειμένω, θα έμοιαζε με κάποιον ο οποίος, μη μπορώντας να αγοράσει
πολυτελή ρούχα, θα προτιμούσε να κυκλοφορεί γυμνός, ή με κάποιον ο οποίος,
μη μπορώντας να τρώει κάθε μέρα φασιανό, θα απαρνιόταν το ψωμί, ή με έναν
γιατρό ο οποίος, δεδομένων των αδυναμιών της σύγχρονης επιστήμης όσον αφορά ορισμένες ασθένειες, θα αρνιόταν να θεραπεύσει τις αρρώστιες που μπορούν να θεραπευθούν. Ας καταργήσουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ας καταπολεμήσουμε την κτηνώδη παρόρμηση του αρσενικού που πιστεύει πως πρέπει
να κυριαρχεί πάνω στο θηλυκό· ας καταπολεμήσουμε τις θρησκευτικές, κοινωνικές
και σεξουαλικές προκαταλήψεις· ας εξασφαλίσουμε σε όλους, άνδρες, γυναίκες και
παιδιά, την ευημερία και την ελευθερία· ας διαδώσουμε την μόρφωση και, τότε, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση λογικά, εάν δεχθούμε ότι δεν θα
υπάρχουν πλέον άλλα βάσανα, εκτός από εκείνα του έρωτα. Εν πάση περιπτώσει,
όσοι είναι άτυχοι στον έρωτα,, θα μπορούν να βρουν άλλες απολαύσεις, εφ’ όσον
η κατάσταση δεν θα είναι όπως η σημερινή, στην οποία ο έρωτας και το αλκοόλ
αποτελούν την μοναδική παρηγοριά του μεγαλύτερου μέρους της ανθρωπότητας.
.
(Από το βιβλίο: Προς μια ελεύθερη κοινωνία | Εκδόσεις: Ελεύθερος Τύπος)