Κοινοποιησεις
Διάθεση κυνική κι ανάρμοστη για μια κυρία.
Νύχια άβαφτα,
μαλλί πιασμένο ψηλά,
φαρδύ σκισμένο τζην και το χακί μπουφάν κουμπωμένο ως επάνω.
Βήμα βαρύ μέχρι το αυτοκίνητο
και το ουίσκι παρκαρισμένο στις φλέβες για ζεστασιά.
Γύρω ερημιά.
Κανείς,
ούτε ένα ρήμα.
Μόνο μετοχές κι επίθετα πεταμένα διάσπαρτα στην μαύρη νύχτα.
Στολίδια εφήμερου εντυπωσιασμού για τον τύπο στο μπαρ
-Κερασμένο από τον κύριο
– Όχι, ευχαριστώ
Διάθεση κυνική κι ανάρμοστη για μια κυρία.
Σαρκασμός και αλητεία.
Εφηβεία.
Βήμα βαρύ
και το ουίσκι υπερκινητικό μέσα στις φλέβες,
σχεδόν ζαλιστικό.
Γύρω ακόμα ερημιά.
Κάπου πιο πέρα,
πεταμένα παιδιά μέσα στο κρύο,
σύνορα ασφυκτικά,
άνθρωποι ανικανοποίητοι,
άνθρωποι ικανοποιημένοι,
φεγγάρια ολόγιομα,
αστέρια θολά,
κορμιά ιδρωμένα,
κορμιά πληγιασμένα,
και γύρω ησυχία.
Ερημιά. Ούτε ένα ρήμα απόψε.
Προηγούμενο άρθροΗ Γυναίκα Θυμήθηκε
Επόμενο άρθροΑφύλακτη Διάβαση
ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΔΕΑ!
Δεν έχει σημασία ούτε το πριν, μα ούτε το μετά μου. Το μόνο που μετράει είναι το «τώρα» μας κι οι λέξεις που το χτίζουν. Μ’ αυτό θα συστηθώ, κι αυτό θα προσπαθήσω να δομήσω. Τώρα είμαι μπροστά από την οθόνη μου και τίποτα δεν με φοβίζει. Τώρα είμαι όμορφη και πίνω τον καφέ μου. Τώρα αναπνέω με τα γράμματα και ζω για να σας γράφω. Τώρα είμαι ελεύθερη και αγαπώ όλο τον κόσμο. Τώρα, ούτε εχθές, ούτε μετά.